Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania o przyznanie pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej. Orzeczenie to stało się prawomocne z dniem 24 marca 2009 r.
Pismem z dnia [...] A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę o wznowienie postępowania zakończonego wskazanym powyżej wyrokiem z dnia [...]. Jako ustawową podstawę wznowienia skarżący wskazał art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości. Wskazał, iż na kilka dni przed wniesieniem skargi w przypadkowy sposób dowiedział się o wyroku NSA z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 196/09, po lekturze którego stwierdził, że zaskarżony wyrok jest niezgodny z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w art. 271, art. 272 i art. 273 tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Konieczność oparcia żądania dotyczącego wznowienia postępowania na ściśle określonych ustawowych podstawach oznacza nie tylko obowiązek powołania przez skarżącego w skardze określonego przepisu, lecz również wymóg przytoczenia przez niego okoliczności uprawdopodabniających faktyczne istnienie podstawy wznowienia. Występowanie tak rozumianej podstawy wznowienia warunkuje dopuszczalność wznowienia i w związku z tym podlega badaniu przez sąd przed merytorycznym rozpoznaniem skargi. Stosownie do art. 281 zd. 1 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany.
Z uwagi na powyższe Sąd doszedł do przekonania, że wniesiona przez A. K. skarga o wznowienie postępowania musi podlegać odrzuceniu z uwagi na brak ustawowej podstawy wznowienia. Skarżący wskazał co prawda na podstawę wznowienia wynikającą z art. 273 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, jednakże przytoczona przez niego okoliczność związana z wydaniem orzeczenia przez NSA, w świetle którego zaskarżony wyrok jest niezgodny z prawem, nie koresponduje w żaden sposób z tą podstawą. Wydane w innej sprawie orzeczenie i związana z nim określona interpretacja przepisów nie stanowią bowiem okoliczności faktycznych ani środków dowodowych, o których mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. (vide: postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2008 r., VII SA/Wa 115/08, LEX nr 519031).
Tym samym w niniejszej sprawie zachodzi brak podstawy wznowienia postępowania, ponieważ skarżący wskazał jedynie przepis stanowiący ustawową podstawę wznowienia, nie uzasadniając należycie rzeczywistego występowania okoliczności w nim określonych. Nieistnienie podstawy wznowienia postępowania upoważnia zaś Sąd do odrzucenia skargi bez obowiązku dokonywania ustaleń w zakresie zachowania przez skarżącego terminu przewidzianego do jej wniesienia (vide: postanowienie NSA z dnia 3 czerwca 2004 r., OW 87/04, LEX nr 158967).
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 281 zd. 1 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania odrzucił.