Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 26 października 2004 r., sygn. akt II SA/Bd 742/04

Uzasadnienie

Prezydent Miasta B. decyzją nr [...] znak: [...] z dnia [...] na podstawie art. 5, art. 8 i art. 47 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.) przyznał E. K. zasiłek rodzinny na dzieci:

1. • K. K. w okresie od 2004-05-01 do 2005-08-31 w wysokości 43 zł
2. • K. A. w okresie od 200405-01 do 2005-08-31 w wysokości 43 zł

Płatny w terminie do dnia 15 każdego miesiąca.

Do decyzji dołączono – niepodpisany (!) załącznik stanowiący (jak to określono w decyzji "integralną część... decyzji"), w którym wymieniono przyznane E. K. dodatki, a mianowicie:

Dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka

1. • K. A., PESEL: [...], kwota dodatku 250 zł, okres zasiłkowy od 2004-05-01 do 2005-02-28
2. • K. A., PESEL: [...], kwota dodatku 170 zł, okres zasiłkowy od 2005-03-01 do 2005-08-31
3. • K. K., PESEL: [...], kwota dodatku 250 zł, okres zasiłkowy od 2004-05-01 do 2005-08-31

Dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia

1. • K. K., PESEL: [...], kwota dodatku: 70 zł, okres zasiłkowy od 2004-05-01 do 2005-08-31

Dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego

1. • K. A., PESEL: [...] kwota dodatku 90 zł, dodatek płatny jednorazowo we wrześniu
2. • K. K., PESEL: [...], kwota dodatku 90 zł, dodatek płatny jednorazowo we wrześniu.

Od tej decyzji E. K. złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z powodu nie przyznania dziecku A. K. ur. [...] dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia w kwocie 70 zł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. oświadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Zdaniem Kolegium zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Stosownie do treści art. 13 ust. 1 cyt. ustawy dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, a także osobie uczącej się na pokrycie zwiększonych wydatków związanych z rehabilitacją lub kształceniem dziecka w wieku do 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności. Wysokość tego zasiłku została określona przez art. 13 ust. 2 pkt 2 tej ustawy na 70 zł na każde dziecko w wieku powyżej 5 roku życia do ukończenia 24 roku życia, co oznacza, że organ w prawidłowo określonej wysokości przydzielił przedmiotowy dodatek do zasiłku rodzinnego.

Na powyższą decyzję E. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy " z powodu nie przyznania dziecku A. K. ur. [...] dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego, powyżej 5 roku życia w kwocie 70 zł miesięcznie".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wskazując, że skarżąca na mocy zaskarżonej przez nią decyzji otrzymuje kwestionowany dodatek w takiej właśnie wysokości. Tym samym nie jest zrozumiałe kwestionowanie zaskarżonej decyzji, bowiem Prezydent Miasta B. przyznał skarżącej świadczenie, co wynika jednoznacznie z treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarżąca w swoim odwołaniu skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyraźnie stwierdza, że składa je "z powodu nie przyznania dziecku A. K. ur. [...] dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia w kwocie 70 zł".

Z zaskarżonej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzji organu I instancji (ściślej mówiąc z załącznika "stanowiącego integralną część... decyzji") wynika, że dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia przyznany został na K. K. Skarżąca zaś w odwołaniu wyraźnie stwierdziła – należy to jeszcze raz podkreślić – że kwestionuje tę decyzję, bo uważa, że dodatek taki powinna otrzymać także na córkę A. Do tego Kolegium nie ustosunkowało się w zaskarżonej decyzji. W decyzji tej, w której nota bene nie wymieniono imienia dziecka – nie zwrócono uwagi, że skarżąca ma dwoje dzieci, zaś w decyzji organ I instancji (ściślej mówiąc w załączniku do niej) wymieniono – jeśli chodzi o dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego – tylko K. K. a nie A. K. Doszło więc przy wydaniu zaskarżonej decyzji do istotnego naruszenia przepisów postępowania i dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę uwzględniono i orzeczono jak wyżej.