Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 lipca 2012 r. skarżący Z.K., J.S., C.P., J.P., D.M., M.R., D.P., L.R., M.R., L.R., C.I., H.I., A.M, S.M., J.J, K.P, C.K., D.K., B.H., A.S., K.S., S.C., E.L., A.S., J.M., I.U., R.U., M.B., E.K.-F., M.S.-W., A.P., J.S., M.S., M.S., M.C., I.S.-C., M.K., K.J., A.J., K.J., L.B., B.D., B.R., A.R., E.K., T.K., Z.P., G.C., U.S., N.C., W.C., K.Z., S.K., B.K., I.S., M.D, K.L., K.P., J.K. wnieśli skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę w stosunku do wszystkich skarżących za wyjątkiem Z.K. i J.K., którzy jako jedyni uiścili należny wpis od skargi.
Pismem z dnia 19 sierpnia 2013 r. skarżący wnieśli o dokonanie wykładni orzeczenia, poprzez wyjaśnienie treści postanowienia Sądu z dnia 5 sierpnia 2013 r. poprzez wskazanie czy: "odrzucenie skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] wywiera również skutki prawne w stosunku di skarżących".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o dokonanie wykładni postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że wniosek o dokonanie wykładni orzeczenia podlegał ocenie w ramach art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Przy czym, stosownie do art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie przyjęty jest pogląd, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, s. 581; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 57/98, Lex nr 75533).
Wykładni może podlegać zarówno sentencja, jak i uzasadnienie orzeczenia. Konieczność dokonania wykładni zachodzi wówczas, gdy treść orzeczenia budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. W obu przypadkach potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia.
Wykładnia powinna, więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących nie tylko treści wyroku (postanowienia), ale także zakresu powagi rzeczy osądzonej, a przede wszystkim skutków, jakie dane rozstrzygnięcie ma wywołać. Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy treść orzeczenia jest niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością, utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, instytucja ta nie może jednak prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego ani prawnego, ani pozostawać w sprzeczności z jego treścią.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające dokonania wykładni orzeczenia, albowiem zostało ono sformułowane w sposób jednoznaczny, niebudzący żądnych wątpliwości interpretacyjnych. W sposób jasny i czytelny powołano w nim przepisy prawne a także wskazano na przyczyny odrzucenia powołanej na wstępie skargi.
Z tych względów – na podstawie art. 158 w związku z art. 166 p.p.s.a - orzeczono, jak w sentencji niniejszego postanowienia.
Na marginesie wyjaśnić należy, że sprawa ze skargi Z.K., J.K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę zostanie skierowana do rozpoznania na rozprawie (według kolejności wpływu spraw do Sądu), w której skarżący Z.K., J.K. będą mogli wziąć czynny udział.