Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 lipca 2013 r. A. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pismo zatytułowane "pozew". Z pisma tego jednak nie można było wywnioskować, co jest przedmiotem skargi.
Zwrócić uwagę należy, iż zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymogi formalne każdego pisma strony określone zostały szczegółowo w art. 46 § 1 cytowanej ustawy.
W myśl z kolei art. 49 § 1 ww. ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym skarżący, zarządzeniem z dnia 23 lipca 2013 r., wezwany został we wskazanym siedmiodniowym terminie do usunięcia braków formalnych skargi pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez sprecyzowanie czego dotyczy skarga, przez wskazanie daty i numeru kwestionowanego rozstrzygnięcia oraz organu, który je wydał lub nadesłania kserokopii tego rozstrzygnięcia.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2013. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 14 akt sądowych).
Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie uzupełnił braków skargi zgodnie z wezwaniem w ustawowym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do skarżącego upłynął z dniem 19 sierpnia 2013 r. Jedynie pismem z dnia 13 sierpnia 2013 r. skarżący wskazał, że kwestionowane rozstrzygnięcie zostało wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], ale z uwagi na mnogość spraw i ich sygnatur nie jest wstanie jej wskazać.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.
Z uwagi na odrzucenie skargi, Sąd, na podstawie art. 247 p.p.s.a. odstąpił od merytorycznego rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z treścią wskazanego powyżej przepisu prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, iż o oczywistej bezzasadności skargi świadczy niemożność jej rozpoznania pod względem merytorycznym i w sytuacji zakwalifikowania skargi do odrzucenia sąd I instancji jest uprawniony do uznania takiej skargi za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., a to z kolei uzasadnia oddalenie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy na tym etapie postępowania sądowego (por. np. postanowienie NSA z dnia 28.03.2012 r., II GZ 101/12, LEX nr 1145541).