Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2006 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2006 r, nr [...] dotyczącą przyznania A. G. zasiłku pielęgnacyjnego w okresie od 1 czerwca 2006 r. do dnia 30 kwietnia 2009 r. W motywach decyzji wskazano, iż A. G. wniosek o świadczenie złożyła w dniu 5 czerwca 2006 r., a zatem zgodnie treścią z art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z 2003 ze zm.) zasiłek przysługiwał jej od 1 czerwca 2006 r.. Podniesiono przy tym, iż brak wiedzy u wnioskodawczyni o przysługującym jej prawie do zasiłku pielęgnacyjnego nie ma wpływu na rozstrzygnięcie organu.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję A. G. podniosła, iż zasiłek pielęgnacyjny przysługiwał jej już w poprzednich latach ze względu na to, iż od 2 roku życia choruje na padaczkę. Od 1995 r. przyznano jej rentę w ZUS-je, z której korzysta do dziś, zaś do 2003 r. posiadała " grupę inwalidzką. Ponownie przyznano jej II grupę inwalidzką w kwietniu 2006 r. Z datą od 16 lutego 2006 r. Skarżąca nie otrzymywała wcześniej zasiłku, bowiem nikt jej nie poinformował o przysługującym jej prawie do tego świadczenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż żądanie skarżącej dotyczące spłaty zasiłku pielęgnacyjnego za ubiegłe lata nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż ustawodawca nie przewidział odstępstw od określonego wart. 24 ust. 2 ustawy o świadczenia rodzinnych sposobu ustalania daty, od której przyznaje się zasiłek pielęgnacyjny. Organ przy tym ponownie zwrócił uwagę, iż skarżąca po raz pierwszy złożyła wniosek o zasiłek pielęgnacyjny w dniu 5.06.2006 r., a zatem świadczenie to należało jej przyznać od 1 czerwca 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. W związku z tym należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 139, poz. 992 ze zm). W myśl art. 16 ust. 3 cyt. ustawy zasiłek pielęgnacyjny przysługuje osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia.
Zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. nr 105, poz. 881 ze zm.) postępowanie w sprawie o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego wszczyna się na podstawie wniosku, do którego należy dołączyć orzeczenie o niepełnosprawności w przypadku dziecka powyżej 16 roku życia, albo orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ze wskazaniem daty powstania niepełnosprawności, albo orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, a nadto uwierzytelnioną kserokopię dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby ubiegającej się o zasiłek pielęgnacyjny.
Z kolei z art. 24 ust 2 ustawy wynika, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego, przy czym w przypadku zależności przyznania świadczenia od niepełnosprawności osoby prawo do świadczenia takiej osobie ustala się, stosownie do ust. 3, do końca miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia o niepełnosprawności.
W świetle wskazanego wyżej przepisu niewątpliwie wniosek jest czynnikiem, który uruchamia postępowanie w sprawie świadczenia, przy czym świadczenie może być przyznane najwcześniej od miesiąca złożenia wniosku w kompetentnym w tym zakresie organie. Inaczej mówiąc decyzja w przedmiocie świadczenia wywołuje skutki od miesiąca, w którym wpłynął wniosek. Przyznanie zatem z datą wsteczną poprzedzającą tenże miesiąc, prawa do świadczenia rodzinnego, nawet w przypadku wcześniejszego spełniania przesłanek do jego uzyskania, nie jest możliwe.
Jak wynika z akt administracyjnych wniosek skarżącej o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego wpłynął do Wydziału Świadczeń Społecznych Urzędu Miasta B. w dniu [...] 2006 r. Do wniosku załączono wymagane dokumenty
Stąd też właściwie interpretując wymienione wyżej przepisy ustawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. trafnie orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji przyznającej skarżącej prawo do świadczenia począwszy od dnia 1 czerwca 2006 r.
Uznając, zatem iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił.