Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 czerwca 2014 r. [...] Sp. z o.o. w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia opłaty rocznej za rok 2011 z tytułu wyłączenia gruntu rolnego z produkcji.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 lipca 2014 r. wezwano skarżącą spółkę do uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wpisu sądowego w wysokości 2030 zł.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 11 sierpnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru korespondencji – k. 12). W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżąca nie uiściła wpisu należnego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 lipca 2014r. wezwano skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Wysokość wpisu do uiszczenia ustalona została na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wynosi 2030 zł.
Ponieważ nałożony na stronę skarżącą obowiązek nie został wykonany, Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.