Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. (dalej SKO), na podstawie art. 50 ust. 1 i art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 647, dalej powoływanej jako "ustawa o planowaniu") oraz art. 156 § 1, art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej powoływanej jako "kpa"), orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z dnia [...] nr [...], którą to po rozpatrzeniu wniosku S. K. o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] nr [...] ustalającej dla Spółki N. z o.o. z siedzibą w G. lokalizację inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie dwóch elektrowni wiatrowych wraz z przyłączem do krajowej sieci energetycznej [...], na części działki nr [...] - obręb [...], położonej w miejscowości K., gmina B., odmówiło stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji.
Skargę na powyższą decyzję SKO złożył S. K., podnosząc szereg zarzutów proceduralnych, takich między innymi jak to, że wydając decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego Wójt Gminy B. pominął i wyeliminował zainteresowane osoby będące w oddziaływaniu elektrowni wiatrowej z toczącego się postępowania, że o wydaniu decyzji objętej wnioskiem o stwierdzenie nieważności dowiedział się on oraz jego sąsiedzi prawie 3 lata po jej wydaniu, podczas gdy pomimo, iż decyzja ta jest decyzją celu publicznego, strony które mieszkają w mieście B. i posiadają działki budowlane, na które wydano decyzje o warunkach zabudowy na budynek mieszkalny jednorodzinny, powinny być powiadomione o postępowaniu w taki sposób aby mogły brać w nim udział na każdym jego etapie. Przedstawił także krytyczne uwagi w stosunku do raportu o oddziaływaniu spornej inwestycji na środowisko.
Ponadto zarzucił organom naruszenie prawa materialnego: art. 52 ust. 2 pkt 1 oraz art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu w związku z zaakceptowaniem przez organ w toku postępowania mapy o niewłaściwej skali oraz nieuwzględnieniem warunków występujących w sąsiedztwie spornej inwestycji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Pismem z dnia [...] skarżący cofnął skargę w całości i wniósł o umorzenie postępowania sądowego oraz zwrot całego uiszczonego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd zobowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące konieczność uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W tej sytuacji uznać należało cofnięcie skargi przez skarżącego za skuteczne.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O zwrocie wpisu od skargi rozstrzygnięto zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.