Uzasadnienie
Starosta T. decyzją z dnia [...]2006 r. [...], wydaną na podstawie przepisu art. 9 ust. I pkt 14 lit. "b" i art. 150 "a" ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Z 2004 r. Nr 99, poz. 1001, ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, zwanego dalej Kpa (Dz. U. z roku 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm.) orzekł o odmowie przyznania J. J. prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 01.01.2002 r.
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wskazał, iż skarżący w dniu 30.01.2006 r. zwrócił się z - wnioskiem o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Na podstawie ustaleń faktycznych stwierdzono, że strona posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący na dzień 19.12.2001 r. - 29 lat, 10 miesięcy i 20 dni, w tym wykonywania prac uznanych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w ilości 13 lat, 7 miesięcy i 3 dni. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 150"a" wyżej cytowanej ustawy prawo do zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym 31.12.2001 r. przysługuje osobie, która do 12 stycznia 2002 r. spełniała warunki do jego nabycia a także osobie, która w dniu 31.12.2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego, spełnia warunek posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego.
W myśl art. 37 litera "j" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:
* posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub
* posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Zdaniem organu skarżący nie spełnia powyższych dyspozycji, ponieważ nie udokumentował 35 lat pracy lub 30 lat pracy i w tym 15 lat pracy wykonywanej w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze. Skarżącemu do okresu uprawniającego do zasiłku można zaliczyć okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, bowiem w dniu 31 grudnia 2001 r. skarżący był uprawniony do jego pobierania. Organ stwierdził, iż zaliczenie okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie spowoduje spełnienie warunków do uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego.
W pouczeniu decyzji organ wskazał, iż stronie w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji przysługuje prawo do wniesienia odwołania za pośrednictwem Starosty T. do Wojewody [...] (na podstawie art. 127 § 2 i art. 129 § I i 2 Kpa).
W dniu 1 czerwca 2006r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu na wniesienie odwołania od decyzji Starosty T. z dnia [...]2006 r. nr [...] w którym wskazał, iż w dniu 10 lutego 2006 r. wystąpił do Sądu Rejonowego w B. z pozwem o uznanie okresu pracy od dnia 01.07.1980r. do dnia 28.02.1983 r. w "B." za okres pracy w warunkach szkodliwych. Sąd wyrokiem z dnia oddalił powództwo. W uzasadnieniu wniosku skarżący załączył świadectwo pracy osoby, która podobnie jak skarżący w tym samym okresie pracowała w tym samym zakładzie na podobnym stanowisku, w którym to świadectwie zawarto informację o warunkach szkodliwych.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] 2006r.
[...], na podstawie art. 58 § I i 2 oraz 59 § I Kodeksu postępowania administracyjnego postanowił odmówić przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu Wojewoda ponownie przywołał stan faktyczny sprawy wskazując, iż J. J. nie odwołał się od decyzji Starosty T. z dnia [...]2006 r. [...], w którym Starosta T. orzekł o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego pomimo, iż w decyzji zawarte było pouczenie o przysługującym stronie prawie.
Ponadto organ wskazał, iż J. J. pomimo stwierdzenia, że chciałby wnieść odwołanie od decyzji Starosty T. - takiego odwołania nie złożył. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący dołączył świadectwo pracy kolegi z pracy G. P., który również pracował w "B.".
Organ wskazał, iż przywrócenie terminu jest możliwe, jeżeli wnioskodawca w razie uchybienia terminowi, zgodnie z art. 5 8 § 1 i 2 Kpa uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Organ wskazał, iż J. J. wniósł prośbę o przywrócenie terminu do wniesiona odwołania od decyzji Starosty T. z dnia [...]2006 r.,ale jak wykazano wyżej, nie wniósł odwołania od tej decyzji. Zatem nie spełnił przesłanek cyt. art. 58 § 2 Kpa, który mówi, że jednocześnie z prośbą o przywrócenie terminu należy dopełnić czynności dla której określony był termin.
Zdaniem organu skarżący, w złożonym wniosku z dnia 01.06.2006 r. nie wyjaśnił przyczyny uchybienia terminu i nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
W skardze do Sądu skarżący wniósł o:
- 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] z dnia z dnia [...] 2006r. [...] odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty T. z dnia [...]2006 r. [...], w którym Starosta T. orzekł o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego, oraz
- 2. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania oraz o uwzględnienie lat pracy w warunkach szczególnych, skutkujących przyznaniem prawa do zasiłku przedemerytalnego, na podstawie dowodów pośrednich, które załączone zostały do odwołania.
W uzasadnieniu skargi przyznał, iż nie dopełnił czynności dla której określony był termin wskutek niewiedzy, sądząc iż wystarczy odpis pozwu skierowanego do Sądu Rejonowego Sądu Pracy w B. o zaliczenie okresu pracy w firmie "B.".
W kwestii uprawdopodobnienia faktu, że uchybienie terminowi powstało bez jego winy przedłożył zaświadczenie lekarskie stwierdzające, że w okresie od dnia 06.02.2006r.do dnia 06.03.2006r. stan jego zdrowia można określić jako "obłożnie chory". Dodatkowo wskazał, iż problemy ze zdrowiem są konsekwencją lat pracy w warunkach szkodliwych. Jednocześnie zaznaczył, iż negatywne rozpatrzenie wniosku i odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania spowoduje brak możliwości dochodzenia swoich praw i pozbawi go środków do życia.
Do skargi skarżący załączył wniosek o przywrócenie terminu oraz odwołanie od decyzji z dnia [...]2006r. o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działania organów administracji publicznej pod względem legalności. Do sądu należy ocena, czy dane rozstrzygnięcie lub działanie jest zgodne z prawem.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie Wojewody zostało wydane zgodnie z prawem a rozstrzygnięciu nie można zarzucić naruszenia prawa materialnego ani procedury w stopniu, który miał by wpływ na wynik sprawy.
Instytucja przywrócenia terminu zgodnie z przepisem art. 58 cytowanego powyżej Kpa stwarza możliwość skutecznego dokonania czynności procesowej przez stronę w sytuacji, gdy upłynął już termin do jej podjęcia. Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych, wynikłych w następstwie uchybienia terminu procesowego" (wyr. NSA z dnia 24 listopada 1994 r., SA/Ka 1230/94, niepubl.).
W świetle wskazanego art. 58 Kpa przesłanki przywrócenia przez organ terminu są następujące:
- a) uprawdopodobnienie przez wnoszącego prośbę, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, co oznacza, że wnoszący podanie musi uprawdopodobnić istnienie okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w przewidzianym terminie. W prośbie tej winien wykazać, że mimo całej staranności nie udało się mu zachować terminu. Wiąże się to z takimi sytuacjami, kiedy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (wyr. NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., I SA/Gd 794/99, niepubl.). Nie chodzi tutaj jednak o nadzwyczajny wysiłek, który stanowiłby zagrożenie dla zdrowia czy życia zainteresowanego (wyr. NSA z dnia 18 lipca 2001 r, SA 431/100, niepubl.). Przeszkody powodujące uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego oraz trwać przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (wyr. NSA z dnia 13 października 1999 r., IV SA 1656/97, niepubl.).
- b) wniesienie prośby o przywrócenie terminu.
- c) jednocześnie z wniesieniem prośby należy dokonać czynności, dla której przewidziany był uchybiony termin.
- d) wniesienie prośby o przywrócenie terminu i dokonanie czynności, dla której przewidziany był uchybiony termin, w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Ten 7-dniowy termin jest nieprzywracalny (art. 58 § 3 k.p.a.)
Jak wynika z akt sprawy skarżący nie spełnił żadnej z wyżej wymienionych przesłanek bowiem nie uprawdopodobnił, iż uchybienie było spowodowane przyczynami niezależnymi od niego oraz nie dopełnił czynności dla której przewidziany był stosowny termin.
W tej sytuacji należy stwierdzić, Iż organy administracji publicznej obu instancji prawidłowo orzekły o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.