Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 29 kwietnia 2013 r., II SA/Bd 79/13

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika postanawia: odrzucić skargę.

Skład

sędzia WSA Anna Klotz przewodniczący

Uzasadnienie

K. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 7 marca 2013 r. Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżania.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 13 marca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji – k. 13 akt sądowych). W wyznaczonym przez sąd terminie, który upłynął w dniu 20 marca 2013 r., skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do § 2 tego artykułu, pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl z kolei art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.

Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.

Wskazać w związku z tym należy, że przez sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 755/11, z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 237/12, z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12).

W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Termin zaś do uzupełnienia tego braku skargi, wyznaczony w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie z dniem 20 marca 2013 r.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.