Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę między innymi na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Do skargi skarżący dołączył wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu oraz wniosek o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, co należało potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
W doktrynie i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, iż prawo pomocy nie przysługuje stronie także w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, a zatem w sytuacji, gdy sąd odrzuca skargę jako niedopuszczalną.
Tymczasem postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę A. S. jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., wskazując, iż skarżący nie wyczerpał przed jej wniesieniem przysługujących mu środków zaskarżenia.
Powyższa okoliczność powoduje, że mamy do czynienia z oczywistą bezzasadnością skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., w związku z czym Sąd, nie wzywając skarżącego do wypełnienia właściwego urzędowego formularza, odmówił mu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym przez oddalenie zgłoszonego wniosku.