Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia [...], nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. P. od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta L. z dnia [...], Nr [...] odmawiającej udzielenia zezwolenia na usunięcie 11 sztuk drzew gatunku akacja, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że organ I instancji podjął rozstrzygnięcie po przeprowadzeniu kontroli stanu drzew, kierując się względami ochrony przyrody w tym ochrony zieleni w miastach i osiedlach i że wobec tego brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia tego rozstrzygnięcia.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył J. P. Wskazał, że nie może uzyskać zezwolenia na wycinkę 11 drzew rosnących w obecnej miedzy, pomimo że sąsiad wyciął już 41 sztuk akacji rosnących też w tej miedzy, bez uzyskania jego zgody. Wniósł o wyjaśnienie tej sprawy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpatrując skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Podstawą materialno-prawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do sądu decyzji są przepisy ustawy z dnia 16.10.1991 r. o ochronie przyrody (tj. Dz.U. z 2001 r., Nr 99, poz. 1079), a to zgodnie z treścią przepisu art. 158 ustawy z dnia 16.04.2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 92, poz. 880), nakazującego stosownie w sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 16.04.2004 r. i nie zakończonych decyzją ostateczną, przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z przepisem art. 47 e ust. 1 i2 ustawy z dnia 16.10.1991 r. o ochronie przyrody, władający nieruchomością obowiązani są do utrzymywania we właściwym stanie drzew rosnących na nieruchomościach będących w ich władaniu. Usunięcie drzew z terenu nieruchomości może nastąpić za zezwoleniem wójta, burmistrza albo prezydenta miasta wydanym na wniosek władającego (...).
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji organu II instancji a także organu I instancji, w trakcie postępowania administracyjnego prowadzonego w niniejszej sprawie, ujawnił się spór co do przebiegu granicy gruntów skarżącego i jego bezpośredniego sąsiada P. P. Kwestia ta w toku dalszego postępowania nie została wyjaśniona. Z akt sprawy nie wynika, aby ustalono, że skarżący jest osobą władającą nieruchomością, na której rosną sporne drzewa, a tym samym osobą upoważnioną ustawowo do wystąpienia o ich usunięcie. Ustalenie tej okoliczności jest niezbędne dla prawidłowego rozstrzygnięcia tej sprawy.
Należy za Naczelnym Sądem Administracyjnym przyjąć, że w przypadku gdy organ administracji publicznej poweźmie wątpliwości co do prawa korzysta z nieruchomości w celu wycięcia drzew na niej rosnących, obowiązany jest zawiesić postępowanie administracyjne do czasu rozstrzygnięcia spornej kwestii przez sąd powszechny, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Od rozstrzygnięcia bowiem sprawy przez sąd powszechny zależy czy wnioskodawca jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa (wyrok z 23.12.2002 r. w spr. IV SA 541/01 Wspólnota 2003/2/57, zachowujący aktualność w niniejszej sprawie).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).