Uzasadnienie
Gabriel P., emerytowany funkcjonariusz policji wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] 2005r., nr [...].
Organ II instancji działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późno zmianami), art. 97 ust. 5 i art. 92 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późno zmianami), w związku z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18.02.1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (tekst jednolity: Dz.U. z 2004r. Nr 8, poz. 67 z późno zmianami) oraz § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 2005r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 70, poz. 633), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji nr [...] z dnia [...] 2005r. Komendanta Miejskiego Policji w T. uchylającej własną decyzję nr [...] o przyznaniu zainteresowanemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] 2005r.
Komendanta Miejskiego Policji w T. Z akt sprawy wynika, że skarżący, emerytowany funkcjonariusz Policji, zamieszkuje wraz z żoną w G., gmina C. w domu, stanowiącym własność siostry Grażyny P. Decyzją nr [...] z dnia [...] 2000r. Komendanta Miejskiego Policji w T., od dnia [...] 1999r. zainteresowanemu został przyznany równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego w wysokości przewidzianej dla policjanta (emeryta) posiadającego członków rodziny.
W związku z wejściem w życie, w dniu 12.05.2005r. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 2005r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 70, poz. 633), Komendant Miejski Policji w T. decyzją nr [...] z dnia [...] 2005r. uchylił własną decyzję nr [...] o przyznaniu zainteresowanemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Od decyzji organu I instancji skarżący wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B., argumentując je trudną sytuacją lokalową i materialną.
Komendant Wojewódzki Policji w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W motywach uzasadnienia stwierdził, że zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. W oparciu o delegację zawartą wart. 92 ust. 2 w/w ustawy, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu 28 czerwca 2002r. wydał rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego(Dz.U. Nr 100 poz. 918). W świetle § 1 ust. 1 rozporządzenia "równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają:
- 1) lokalu mieszkalnego przydzielonego na podstawie decyzji administracyjnej,
- 2) spółdzielczego lokalu mieszkalnego, w tym lokatorskiego lub własnościowego, oraz spółdzielczego lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu,
- 3) lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy lub innych jednostek samorządu terytorialnego, lokalu stanowiącego własność Skarbu Państwa lub państwowych osób prawnych albo pozostającego w zasobach towarzystw budownictwa społecznego,
- 4) lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu inny niż wymieniony w pkt 3, dla którego stawka czynszu za 1m2 powierzchni użytkowej lokalu nie jest wyższa od stawki ustalonej przez gminę - dotyczy to również mieszkań o powierzchni użytkowej przekraczającej 80 m2,
- 5) domu jednorodzinnego, domu mieszkalno - pensjonatowego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, będącego przedmiotem własności lub współwłasności policjanta lub członków jego rodziny, o których mowa w art. 89 cyt. wyżej ustawy.
Zgodnie z § 8 cytowanego rozporządzenia jego przepisy stosowało się także do emeryta i rencisty policyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 18.02.1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (tekst jednolity: Dz.U. z 2004r. Nr 8, poz. 67 z późniejszymi zmianami).
W dniu 6 kwietnia 2005r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 70, poz. 633), które weszło w życie 12 maja 2005r. Na podstawie § 1 ust. 2 tego rozporządzenia został uchylony § 8 zmienionego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 100 poz. 918).
Tym samym z chwilą wejścia w życie rozporządzenia emeryci i renciści policyjni utracili prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
W skardze do Sądu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Skarżący w motywach uzasadniających wniesienie skargi powołał się na konstytucyjną zasadę ochrony praw nabytych.
W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Katalog spraw przewidzianych do kontroli sądowej zawarty został w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.)- dalej P.p.s.a.
Z przepisu tego wynika, że kontrolą sądów administracyjnych objęte są decyzje administracyjne.
Skarga jest zasadna, lecz z innych względów niż zostały podniesione w jej treści.
Powód dla którego należało uchylić zaskarżaną decyzję podyktowany jest naruszeniem przepisów postępowania i to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ popełnił błąd, którego Sąd dopatrzył się z urzędu przy kontroli zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stwierdził, że decyzja wydana w I instancji w dniu [...] 2005r. została doręczona skarżącemu w dniu 23 maja 2005r., dowodem tego jest zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy. Odwołanie skarżącego opatrzone datą 4 czerwca 2005r. ma prezentatę z datą wpływu w dniu 8 czerwca 2005r. Ostatni dzień terminu na wniesienie odwołania upływał w dniu 6 czerwca w poniedziałek.
Stosownie do art. 133 § 1P.p.s.a Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy.
Z akt administracyjnych przesłanych do Sądu przez organ wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że brak jest koperty z datą nadania odwołania w urzędzie pocztowym. Skarżący w dniu rozprawy do protokołu oświadczył, że odwołanie nadawał listem poleconym. Z powyższych względów nie ma pewności czy decyzja wydana przez organ II instancji w trybie art. 138 Kpa nie naruszyła przepisów prawa, gdyż organ nie badał tego czy decyzja organu I instancji nie stała się ostateczna na skutek wniesienia odwołania po terminie. Okoliczności powyższej nie wyjaśnia również pismo Komendy Miejskiej Policji w T. z dnia [...] 2005r. przekazujące odwołanie skarżącego do organu II instancji.
W świetle powyższego orzeczono jak w sentencji rozstrzygnięcia. O kosztach orzeczono na podst. art. 200 P.p.s.a. i na podst. art. 152 P.p.s.a. stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.