Uzasadnienie
W piśmie z 2 czerwca 2016 r. Gmina [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z [...] kwietnia 2016 r., nr [...] stwierdzające nieważność uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] marca 2016 r. w sprawie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy [...] w 2016 roku.
Pismem z 22 lipca 2016 r. wezwano Burmistrza [...] do uzupełniania braków formalnych skargi w terminie 7 dni poprzez nadesłanie uchwały Rady Miejskiej w [...], stanowiącej podstawę wniesienia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 25 lipca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 9 akt sprawy). Skarżąca gmina w zakreślonym przez Sąd terminie, ani do dnia wydania przedmiotowego postanowienia nie przedłożyła żądanej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446) rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Zgodnie z art. 98 ust. 3 powołanej ustawy, do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.
Obowiązek podjęcia uchwały lub wydania zarządzenia, o którym mowa w powołanym art. 98 ust. 3, ma na celu zapewnienie takiego stanu rzeczy, że przed wniesieniem skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze organ gminy, którego akt został unieważniony (stwierdzono jego nieważność), podejmie wewnętrzne rozstrzygnięcie, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem nadzorczym i należy wnieść skargę do sądu administracyjnego (por. np. postanowienie NSA z 30.11.2005 r., II OSK 290/05. OSP z 2007 r., nr 1, s. 6).
W świetle literalnej wykładni art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym i celu, jaki przyświeca ustanowionemu nim obowiązkowi, należy zatem przyjąć, że zasadniczo podjęcie uchwały lub wydanie zarządzenia o zaskarżaniu rozstrzygnięcia nadzorczego powinno nastąpić przed wniesieniem skargi do sądu.
Biorąc jednak pod uwagę, że analizowany przepis nie ustanawia terminu do podjęcia uchwały lub wydania zarządzenia, należy stwierdzić, że jego cel - podjęcie wewnętrznej "decyzji" organu gminy o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego - może zostać osiągnięty także w sytuacji, gdy podjęcie uchwały lub wydanie zarządzenia nastąpi już po wniesieniu skargi, ale w ciągu trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Chociaż bowiem skarga została wniesiona pomimo niepodjęcia przez właściwy organ uchwały lub niewydania zarządzenia o zaskarżeniu, to skoro do końca tego terminu organ tan może wnieść skargę do sądu, to w tym samym czasie nadal może podjąć "wewnętrzną decyzję" o zaskarżeniu, konwalidując w ten sposób "przedwcześnie" złożoną skargę.
W przedmiotowej sprawie, do skargi z 2 czerwca 2016 r. Gmina [...] nie dołączyła uchwały o zaskarżeniu do sądu rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody. W konsekwencji nie było możliwe ustalenie, czy skarżąca dopełniła wymogu płynącego z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Wezwana do uzupełnienia braku w powyższym zakresie Gmina w zakreślonym przez Sąd terminie, ani do dnia wydania przedmiotowego postanowienia nie przedłożyła żądanej uchwały. W konsekwencji przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna (zob. też wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 13.08.1991 r. sygn. akt SA/Wr 673/91. OSP z 1992 r., nr 11, s. 234; R. Hauser, W. Ławczyn [w:] Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz z odniesieniem do ustaw o samorządzie powiatowym i samorządzie województwa. red. R. Hauser, Z. Niewiadomski. Warszawa 2011, s. 785).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę