Uzasadnienie
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. po rozpatrzeniu wystąpienia Wójta Gminy D. C. z dnia [...]r. w sprawie uzgodnienia warunków do przygotowywanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektów produkcyjnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowego U. Spółka z o.o. na działce nr 280 w N. D., gmina D. C. - na podstawie art. 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.) w związku z art. 48 ust. 2 pkt 1a i art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150) oraz art. 106 Kpa wydał w dniu [...] r. postanowienie (znak:[...]), którym dokonał uzgodnienia zamierzonego przedsięwzięcia.
Organ odwoławczy Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. postanowieniem z dnia [...]r. (znak:[...]) po rozpatrzeniu zażalenia L. B. właściciela firmy "W. M. O." utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Skargę na to postanowienie złożył L. B., wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzające je postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił: naruszenie art. 7, art. 10, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kpa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy poprzez przyjęcie, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie miał w toku postępowania prowadzonego w trybie art. 106 Kpa obowiązku uwzględnienia zastrzeżeń zgłoszonych przez uczestnika postępowania do "Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektów produkcyjnych wraz niezbędną infrastrukturą techniczną na ternie przedsiębiorstwa Produkcyjno – Usługowego U. sp. z o.o.", naruszenia art. 8 Kpa poprzez oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu jedynie o twierdzenia jednej ze stron (Spółki U.) bez szerszego uzasadnienia braku odmowy uwzględnienia uwag skarżącego zgłoszonych do Raportu, naruszenie art. 106 Kpa w związku z art.48 ust.2 pkt 1 i art. 57 ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, poprzez przyjęcie, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie miał obowiązku w toku postępowania w trybie tzw. współdziałania organów, uwzględnienia treści Raportu w wersji z zastrzeżeniami skarżącego popartymi opiniami specjalistów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U, Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy wynika zaś, że organ w zaskarżonym postanowieniu nie ustosunkował się w jakikolwiek sposób do przedłożonych przez skarżącego uwag autorstwa E. F. i J. H. dotyczących Raportu.
W związku z tym należy odwołując się chociażby do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 grudnia 1999 r. – IV SA 1685/97 Lex 45131 – wskazać, że akty prawne wydane na podstawie art. 106 Kpa, niezleżnie od tego, czy przepis prawa wymaga opinii, zgody, czy też uzgodnienia lub stanowiska, stanowią rozstrzygnięcie o charakterze decyzyjnym. Postanowienie wydane na podstawie art. 106 Kpa stanowi element głównego rozstrzygnięcia sprawy następującego już w formie decyzji administracyjnej. Ponieważ postępowanie prowadzone na podstawie art. 106 Kpa jest elementem postępowania administracyjnego prowadzonego w danej sprawie, mają do niego zastosowanie w szczególności takie przepisy jak art. 7 Kpa wymagający, aby sprawa była szczegółowo wyjaśniona. Rozwinięciem zasady wyrażonej w art. 7 Kpa są przepisy dotyczące postępowania dowodowego; w szczególności przepisy zawarte w art. 75 § 1,art. 77 § 1 i art. 80 Kpa.
Wynika z nich, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny (art. 75 § 1). Organ administracji publicznej jest obwiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1) i ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80). Tymczasem organ nie poddał w ogóle jakiekolwiek ocenie dokumenty zawierające wskazane uwagi.
Tym samym naruszył także przepisy art. 126 i 107 § 3 Kpa. W szczególności zgodnie z art. 107 § 3 Kpa organ powinien wskazać fakty, które uznał za udowodnione, przyczyny z powodu których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, przedłożonym przez odwołującego się (tj. skarżącego) dowodom.
Doszło więc do naruszenia przepisów postępowania co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należało więc uznać zasadność zarzutów zawartych w skardze, dotyczących naruszenia wskazanych w niej przepisów Kpa, nie przesądzając bynajmniej ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. Nadto należy zauważyć także, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 106 Kpa na wniosek Wójta Gminy D. C., przed którym toczy się postępowanie z wniosku Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Usługowego "U." Sp. z o.o. – N. D. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia- zamiana sposobu użytkowania obiektów produkcyjnych wraz z niezbędną infrastrukturą na działce nr 280 obręb 0011 w O. Z akt postępowania wynika, że według ustaleń Wójta Gminy D. C. stronami są oprócz wnioskodawcy i skarżącego także P. O. i J. W. Ww. osobom Wójt Gminy D. C. między innymi doręczył swoje postanowienie z [...]r. (znak:[...]) stwierdzające konieczność sporządzenia raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko.
Z akt sprawy wynika także, że tym osobom organ pierwszej instancji, tj. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. doręczył swoje postanowienie z [...]r. wydane w trybie art. 106 Kpa utrzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem.
Z akt sprawy wynika również, że organ pierwszej instancji przesyłając zażalenie L. B. wskazał, że przekazuje także zażalenie J. K. – K. i W. K., informując, że nie są oni stroną postępowania. O przekazaniu ww. zażaleń wraz z aktami organ - tj. Wójt Gminy D. C. powiadomił między innymi P. O. i J. W. Organ odwoławczy – Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. w ogóle nie odniósł się do zażalenia J. K. – K. i W. K., (w szczególności nie rozważył czy jest ono dopuszczalne) a odpis swego postanowienia z [...]r., tj. zaskarżonego postanowienia nie doręczył wszystkim stronom, tj. P. O. i J. W. (z akt nie wynika aby osoby te brały udział w postępowaniu odwoławczym), pozbawiając te osoby możliwość złożenia ewentualnej skargi.
Organ orzekający winien podejmować wszelkie kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. W tym celu ustawodawca przewidział możliwość przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego (art. 106 § 4 Kpa). Zaskarżone postanowienie zostało podjęte w warunkach niezachowania wskazanych wyżej wymogów procesowych. Zważywszy także, że organ nie zajął stanowiska wobec pisma J. K.-K. i W. K., Sąd doszedł do wniosku, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. I dlatego bez badania zasadności zarzutów podnoszonych w skardze Sąd na mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. uchylił zaskarżone postanowienie, jednocześnie stwierdzając w oparciu o art. 152 tej ustawy, iż nie podlega ono wykonaniu (pkt 2).
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 3 wyroku oparto na art. 200 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. oraz przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) -§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c. Z braku podstaw prawnych Sąd orzekł jak w pkt 4 wyroku.
Prowadząc ponownie postępowanie organ rozpozna ponownie złożone zażalenie zgodnie z odpowiednimi przepisami Kpa uwzględniając wskazane wyżej przepisy i wskazania, które po myśli art. 153 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. są dla organu wiążące.