Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 lipca 2013 r. D. C. reprezentowany przez swojego ojca M. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania zakupu przedmiotów ortopedycznych ze środków PFRON wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia [...] sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF) w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Z uwagi na nieodebranie korespondencji przez pełnomocnika skarżącego powyższe wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 10 września 2013 r.
Pismem z dnia 17 września 2013 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił przyczyny nie podjęcia korespondencji oraz wniósł na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zarządzeniem z dnia 20 września 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazując, że w wyznaczonym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu (PPF) oraz uznał wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, który wpłynął do Sądu w dniu 19 września 2013 r. jako czynność podjętą po upływie terminu wyznaczonego zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 22 sierpnia 2013 r.
Powyższe zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania pełnomocnik skarżącego odebrał w dniu 3 października 2013 r.
We wniesionym w terminie sprzeciwie pełnomocnik skarżącego podniósł, że istotą jego pisma z dnia 17 września 2013 r. był nowy wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, a uwagi dotyczącego nie podjęcia przez niego korespondencji były jedynie próbą usprawiedliwienia zaistniałej sytuacji. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego wniósł ponownie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "P.p.s.a." wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. Nr 227, poz. 2245).
Niezachowanie określonego w art. 252 P.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., ONSAiWSA 2008/5/74, ZNSA 2008/5/123, Prok.i Pr.-wkł. 2008/11/54). Jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez osobę fizyczną na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia (§ 2 ust. 3 rozporządzenia), co też w przedmiotowej sprawie nastąpiło.
Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, przewiduje art. 257 P.p.s.a. W myśl tego przepisu pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu.
Rygor przewidziany w art. 257 P.p.s.a. ma charakter zobiektywizowany, a termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku jest terminem ustawowym. Jego przekroczenie musi powodować więc skutek w postaci zastosowania przez sąd rygoru przewidzianego w powyższym przepisie. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego nie otwiera stronie dodatkowego terminu do złożenia wypełnionego wniosku na wymaganym formularzu. W konsekwencji, rozpoznanie zgodnie z przepisem art. 260 P.p.s.a., sprawy przez sąd nie oznacza otwarcie dla strony nowego, dodatkowego terminu do dokonania czynności procesowej, o spełnienie której była już wzywana.
Na marginesie Sąd pragnie podkreślić, że ponowionemu wnioskowi z dnia 19 września 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zostanie nadany dalszy bieg.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 257 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.