Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. [...]i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C., nakładające na skarżącą spółkę "[...]" Sp. z o.o. karę za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego w wysokości 75.000 zł, obliczoną stosownie do art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
W skardze do sądu administracyjnego Spółka zwróciła uwagę, iż Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, w którym m.in. zwrócił się o rozstrzygnięcie, czy art. 57 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP (sprawa w TK o sygn. akt P 64/07).
Jednocześnie w skardze skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując, że zapłata nałożonej kary, wobec braku wolnych środków finansowych, może skutkować koniecznością zakończenia działalności gospodarczej.
Na rozprawie pełnomocnik skarżącej Spółki zgłosił wniosek o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny ww. pytania prawnego.
Pełnomocnik organu przychylił się zarówno do wniosku o zawieszenie postępowania, jak też do wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) sąd administracyjny może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W przedmiotowej sprawie jedną z istotnych kwestii jest współmierność wymierzonej kary administracyjnej do czynu skarżącej Spółki polegającego na czasowym (około jednego miesiąca) użytkowaniu obiektu budowlanego w trakcie robót budowlanych, przed całkowitym zakończeniem budowy obiektu. Rozstrzygnięcie sprawy zależy zatem od oceny, czy art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego, przewidujący dolegliwą (bo w wysokości dziesięciokrotnej w stosunku do zwykłej) karę za przystąpienie do użytkowania obiektu bez stosownego pozwolenia, bez możliwości jej zmniejszenia – powinien być stosowany bez względu na to, jak długo trwało niedozwolone użytkowanie (w tym bez względu na czasowe jedynie naruszenie zakazu użytkowania), a ponadto – bez względu na to, jaka część obiektu budowlanego była użytkowana. Oceny tej zdaniem Sądu należy dokonać z uwzględnieniem konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji RP).
Ze względu na powyższe, mając również na względzie zgodny wniosek stron, Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny ww. pytania prawnego.
Jednocześnie, biorąc pod uwagę wysokość wymierzonej przez organ kary i sytuację skarżącej Spółki oraz mając na względzie zgodny wniosek stron – Sąd, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.