Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 sierpnia 2010 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarga D.S. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia wykonania nałożonego obowiązku.
Ponieważ wskazaną wyżej skargę wniosła w imieniu skarżącego inna osoba, nie załączając jednocześnie odpowiedniego dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że należy ona do kręgu podmiotów mogących być pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym, wezwano wnoszącego skargę do usunięcia braków formalnych skargi przez wykazanie, że mieści się on wśród osób uprawnionych do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a."
W odpowiedzi na to wezwanie wnoszący skargę wyjaśnił, iż D.S. jest jego zięciem, przedkładając zarazem stosowny dokument pełnomocnictwa z notarialnie poświadczonym podpisem skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Ponieważ stosownie do przepisu art. 46 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo w imieniu strony wnosi pełnomocnik, powinien on załączyć do niego odpowiedni dokument pełnomocnictwa, zarówno niezałączenie do skargi pełnomocnictwa przez wnoszącego ją pełnomocnika, jak również załączenie pełnomocnictwa, z którego wynika umocowanie do reprezentowania strony skarżącej dla osoby nie mogącej być jej pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym, traktuje się jako brak formalny skargi, który może prowadzić do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Skoro z wyjaśnień wnoszącego skargę wynika, że skarżący jest jego zięciem, a w powołanym wyżej przepisie art. 35 § 1 p.p.s.a. nie zaliczono powinowatego do grona podmiotów, które mogą być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, należało uznać, że skarga obarczona jest nieusuwalnym brakiem formalnym, co musiało skutkować jej odrzuceniem przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.