Uzasadnienie
W dniu 16 maja 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek E. M. – G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W swym wniosku wskazał, że we wspólnym gospodarstwie domowym zamieszkuje wraz z żoną oraz córką w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Ich miesięczny łączny dochód wynosi [...] zł. Jak we wniosku podaje skarżący, koszty miesięczne utrzymania wynoszą ok. [...] zł. Poza tym oświadcza, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady samodzielnego ponoszenia kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie (art.199 w zw. z art.205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.; w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje uprawnienie do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3). Zgodnie z przepisem art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. następuje wtedy, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. A zatem brak dowiedzenia powoduje odmowę uwzględnienia żądania. Przy tym dokonując oceny, czy takie okoliczności zachodzą należy kierować się zasadami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy.
W świetle przedstawionej przez zainteresowanego sytuacji majątkowej, rodzinnej oraz możliwości płatniczych uznano, iż nie wykazał on zasadności swojego wniosku, bowiem wysokość stałych miesięcznych dochodów przypadających na osobę w gospodarstwie domowym – [....] zł świadczy niewątpliwie, iż w zasięgu możliwości finansowych skarżącego pozostaje uiszczenie kosztów sądowych. Zaznaczyć należy, że pomoc prawna zostaje udzielona jedynie w sytuacji zasługującej na szczególne uwzględnienie. Natomiast przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. W niniejszej sprawie tak stwierdzić nie można. Sama konieczność wygospodarowania z bieżących wydatków środków na pokrycie kosztów zainicjowanej sprawy sądowoadministracyjnej nie może przesądzać o przejęciu przez budżet państwa obowiązku ich ponoszenia. Tym bardziej, że każdy z domowników posiada odrębny dochód.
Na uwagę zasługuje fakt, że skarżący występował na wcześniejszym etapie postępowania z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Po jego nieuwzględnieniu – postanowienie z dnia 28 listopada 2007r. - wszelkie koszty uiścił, gdyż z dokumentacji zgromadzonej dla potrzeb postępowania wynikało, że posiada on oszczędności, których nie ujawnił wówczas w formularzu PPF.
Na marginesie należy również wskazać, że na obecnym etapie postępowania przed sądem II instancji wpis sądowy od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.