Uzasadnienie
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz. U. z 2011 r., Nr 212, poz. 1263 z zm.), art. 104 Kpa, art. 207 § 1 i 2 Kodeksu Pracy i § 14, § 15 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tj. z 2003 r., Dz. U. Nr 169, poz. 1650 z zm.) oraz § 1 pkt 1,2,3, § 25 pkt 1 i § 26 pkt 1 i 2 załącznika nr 3 do ww. rozporządzenia nakazał PHS "H." S. A. doprowadzenie ścian w pomieszczeniach magazynu wyrobów gotowych do właściwego stanu sanitarnego (pkt 1) oraz zapewnienie pracownikom magazynu wyrobów gotowych ustępu w budynku, w którym odbywa się praca (pkt 2). Ww. przedsiębiorstwo"H." wniosło odwołanie od pkt 2 decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. w dniu [...] lipca 2012 r. wydał decyzję Nr [...], znak [...] utrzymującą nakaz zawarty w pkt 2 wskazując, że stosownie do § 1 pkt 1, 2, 3 załącznika nr 3 ww. rozporządzenia z dnia 26 września 1997 r. pomieszczenia higienicznosanitarne powinny znajdować się w budynku, w którym odbywa się praca albo w budynku połączonym z nim obudowanym przejściem, które w przypadku przechodzenia z ogrzewanych pomieszczeń pracy powinno być również ogrzewane.
Pomieszczenia higienicznosanitarne powinny być usytuowane w sposób uniemożliwiający pracownikom korzystającym z nich przechodzenie przez pomieszczenia, w których stosowane są substancje trujące lub materiały zakaźne albo wykonywane są prace szczególnie brudzące, jeżeli nie pracują oni w kontakcie z tymi czynnikami. Pomieszczenia higienicznosanitarne powinny być ogrzewane, oświetlone i wentylowane zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi i Polskimi Normami. Zgodnie z § 25 pkt 1 i § 26 pkt 1 ww. rozporządzenia - ustępy powinny być zlokalizowane w odległości nie większej niż 75 m od stanowiska pracy. Wejścia do ustępów powinny prowadzić bezpośrednio z pomieszczeń, korytarzy lub dróg służących do komunikacji ogólnej. Ustęp powinien mieć wejściowe pomieszczenia izolujące, wyposażone w umywalkę z dopływem ciepłej i zimnej wody.
Składając skargę pełnomocnik Przedsiębiorstwa stwierdził, że określone § 25 ust. 1 zał. nr 3 do ww. rozporządzenia z dnia 26 września 1997 r. kryterium zostało zachowane przez skarżącego. Budynek biurowy do którego pracownicy magazynu wyrobów gotowych kilkanaście razy w ciągu dnia przychodzą z dokumentami znajduje się w odległości mniejszej od wspomnianej normy 75 m. Nadto ust. 1 zał. nr 3 nie zawiera bezwzględnej normy nakazującej usytuowanie ustępu w budynku w którym odbywa się praca. Zawarta tam norma prawna jest raczej wskazówką a nie obligatoryjnym nakazem.
Należy wziąć pod uwagę, iż pracowników magazynu wyrobów gotowych jest tylko czterech, oraz że przebywają oni kilkanaście razy dziennie w budynku administracyjnym, przekazując do działu handlowego oraz księgowości dokumenty rozliczeniowe. Nie stanowi zatem dla nich dyskomfortu korzystanie z ubikacji usytuowanych w budynku administracji, tym bardziej, że ten jest oddalony od magazynu wyrobów gotowych w odległości znacznie mniejszej niż 75 m.
Odpowiadając na skargę organ, powtarzając argumentację z zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.
Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należało więc zbadać zgodność zaskarżonej decyzji z prawem obowiązującym w chwili jej wydania - przede wszystkim z przepisami wskazanymi w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji.
Analizując przepisy wskazane w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji (a wcześniej wskazane w decyzji organu pierwszej instancji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją) nie sposób zasadnie zakwestionować treści przywołanych prawidłowo w nich przepisów.
Zauważyć jednak należy, że zastosowanie przepisów prawa materialnego, ich subsumcja powinna być poprzedzona dokładnym ustaleniem stanu faktycznego. Stosownie bowiem do zasady prawdy obiektywnej zawartej w przepisie art. 7 Kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Realizacji tej zasady służą także dalsze przepisy Kpa, w szczególności przepisy dotyczące postępowania dowodowego. I tak z przepisu art. 75 § 1 Kpa wynika, że jako dowód należy dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art.
- 77) i ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 Kpa). Wierności tym kardynalnym zasadom w niniejszej sprawie nie dochowano.
Wskazywane przez organy przepisy § 1 pkt 1,2 i 3 załącznika nr 3 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tj. Dz. U. Nr 169 z 2003 r. poz. 1650 z późn. zm.) stanowią m.in. że pomieszczenia higienicznosanitarne powinny znajdować się w budynku w którym odbywa się praca albo w budynku połączonym z nim obudowanym przejściem, które w przypadku przechodzenia z ogrzewanych pomieszczeń pracy powinno być również ogrzewane.
Zadaniem organu było zatem dokładne ustalenie - czego niestety nie uczyniono -miejsca pracy pracowników zatrudnionych w magazynie wyrobów gotowych. W toku rozprawy pełnomocnik skarżącego Przedsiębiorstwa "H." wskazał, czyniąc to także wcześniej w odwołaniu, że pracownicy magazynu wyrobów gotowych pracę swą wykonują w różnych pomieszczeniach. Należało zatem okoliczność tę ustalić i sprawdzić. Służyłoby temu chociażby zapoznanie się z zakresem czynności służbowych tych pracowników co nie nastąpiło.
Dopiero dokładne, wnikliwe ustalenie okoliczności dotyczących miejsca wykonywania pracy przez pracowników magazynu wyrobów gotowych pozwoli na prawidłową subsumcję wskazanych w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przepisów obowiązującego prawa.
W tym stanie rzeczy mając na uwadze powyższe uznając, że doszło do naruszenia wskazanych wyżej przepisów postępowania, a zatem uznając, iż zaistniały przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) na podstawie tego przepisu uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. Nr [...] z [...] maja 2012 r.
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku oparto na przepisach art. 152 tej ustawy.
Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z niniejszego wyroku, którego oceny i wskazania po myśli art. 153 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. są dla organu wiążące. W szczególności organ przeprowadzi ponownie całe postępowanie wyjaśniające, ustalając gdzie i w jakim zakresie (rozmiarze) pracownicy magazynu materiałów gotowych wykonują swoje obowiązki służbowe a następnie czy w miejscu wykonywania pracy są obiekty o których mowa w obu decyzjach.