Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. decyzją z dnia [...] r. (znak: [...]) na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 Kpa nałożył na B. K. obowiązek wykonania w terminie do [...] października 2007 r. robót budowlanych skutkujących dostosowaniem schodów drewnianych łączących za pośrednictwem otworu w stropie międzykondygnacyjnym, pomieszczenie kuchenne w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w L. G., z przynależną do niego piwnicą, do obowiązujących warunków technicznych określających minimalną szerokość użytkową biegu i maksymalną wysokość stopnia schodowego oraz dotyczących bezpieczeństwa w użytkowaniu, poprzez zaopatrzenie w/w schodów w balustrady.
Uzasadniając swoją decyzję organ wskazał w jej uzasadnieniu, że B.K. dysponująca spółdzielczym lokatorskim prawem do w/w lokalu mieszkalnego dokonała w 2004 r. wykucia w stropie międzykondygnacyjnym, pomiędzy parterem a piwnicą otworu o wymiarach 0,60 m x 1,60 m umożliwiającego zejście wykonanymi w tym otworze schodami drewnianymi do wydzielonej części piwnicy, natomiast w piwnicy wykonała dodatkowo mur podporowy. Te roboty budowlane wykonano bez stosownego zezwolenia właściwego miejscowego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Mimo, że była to – w ocenie organu – samowola budowlana zrealizowane w ten sposób przez inwestora, roboty budowlane mogą zostać doprowadzone do stanu zgodnego z prawem i podlegają legalizacji, zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Na podstawie tego przepisu można nałożyć obowiązek wykonania czynności faktycznych naprawiających odstępstwa od przepisów technicznych, ponieważ wykonane roboty związane z wykuciem otworu w stropie międzykondygnacyjnym nie powodowały naruszenia ścian konstrukcyjnych budynku.
Otwór nie sprowadził zagrożenia dla zdrowia i życia mieszkańców lokalu jak i całego budynku. Nie doszło także do naruszenia wymagań ochrony przeciwpożarowej. Zdaniem organu w świetle § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. Nr 75, poz. 690) w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, minimalna szerokość użytkowa biegu schodów do piwnic wynosić winna 0,8 m, zaś maksymalna wysokość stopni schodowych 0,2 m. Wykonane w otworze pomiędzy parterem a piwnicą schody drewniane umożliwiające zejście do wydzielonej części piwnicy, nie spełniają powyższych norm (szerokość biegu schodowego wynosi [...] m a wysokość stopni [...] m).
Ponadto wbrew przepisowi § 296 ust. 1 tego rozporządzenia schody nie zostały zaopatrzone w balustrady. Stwierdzone powyżej naruszenia norm budowlanych muszą zostać usunięte, a środkiem prowadzącym do osiągnięcia tego celu jest nakaz zawarty w decyzji.
Od powyższej decyzji B. K. złożyła odwołanie w części dotyczącej obowiązku poprawienia parametrów schodów. Wskazując na § 2 ust. 2 w/w rozporządzenia i ekspertyzę rzeczoznawcy budowlanego z maja 2006 r. Z. Z. wskazała, że przedmiotowe schody spełniają odpowiednie warunki techniczne.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. (znak: [...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa i art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 2 w/w ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu wskazano, że przywołany w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, uprawnia organ nadzoru budowlanego do nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Organ pierwszej instancji w zebranym materiale dowodowym wykazał, że otwór w stropie międzykondygnacyjnym wykonano wprawdzie bez pozwolenia na budowę, lecz w sposób nie powodujący zagrożenia ludzi lub mienia. Jednak schody drewniane do piwnicy wykonano niezgodnie z przepisami i dlatego prawidłowo zaskarżoną decyzją nakazano wykonanie czynności polegających na dostosowaniu schodów do stanu zgodnego z przepisami i bezpiecznego ich użytkowania.
Na powyższą decyzję B. K. złożyła skargę, zarzucając błędną interpretację w/w rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. w odniesieniu do przedmiotowych schodów, bowiem wymogi stawiane w tym rozporządzeniu zostały spełnione stosownie do wskazywanej w odwołaniu ekspertyzy.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Również o oddalenie skargi wniósł uczestnik postępowania – Spółdzielnia Mieszkaniowa w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Odnosząc powyższe stwierdzenie do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że rzeczą Sądu było więc zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z treścią ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej Kpa) i ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity z 2006 r. – Dz. U. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz z wydanym na podstawie delegacji zawartej w art. 7 ust. 2 pkt 1 tej ustawy – rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.).
Zgodnie z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy wynika zaś, że skarżąca posiadająca spółdzielcze lokatorskie prawo do zajmowanego lokalu mieszkalnego w budynku Spółdzielni Mieszkaniowej w L. przy ul. [...] dokonała w 2004 r. w zajmowanym lokalu mieszkalnym wykucia w stropie międzykondygnacyjnym, pomiędzy parterem a piwnicą otworu o wymiarach [...] m x [...] m, który umożliwia zejście wykonanymi w tym otworze schodami drewnianymi do wydzielonej części piwnicy. W piwnicy pod lokalem mieszkalnym skarżąca wykonała dodatkowo mur podporowy z cegły pełnej ceramicznej o grubości [...] cm, na zaprawie cementowej. Powyższe roboty budowlane wykonano bez wymaganego przepisami Prawa budowlanego zezwolenia właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Z akt sprawy – w szczególności zaś – z protokołu oględzin i ekspertyzy rzeczoznawcy budowlanego A. K. – wynika, że wysokość stopni zainstalowanych schodów wynosi [...] m i szerokość – [...] m. Oprócz tej ekspertyzy w aktach sprawy znajdują się: ekspertyza techniczna wykonana przez rzeczoznawcę budowlanego dr inż.
Z. Z. na zlecenie skarżącej, dotycząca oceny stanu technicznego stropu międzykondygnacyjnego na parterze budynku mieszkalnego przy ul. [...] w L. G., po wykuciu otworu (wyłącznie stropu, co należy w tym miejscu mocno podkreślić bowiem skarżąca powołuje się na tę opinię) oraz pismo Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w T. z dnia [...] września 2006 r. dotyczące bezpieczeństwa pożarowego po wykuciu w/w otworu, a także wspominany już protokół oględzin oraz prawomocne postanowienie Prokuratora Rejonowego w T. z [...] października 2006 r. – [...], stwierdzającego popełnienie (co istotne!) przez skarżącą w 2004 r. przestępstwa określonego w art. 90 w/w ustawy – Prawo budowlane.
Z dokonanych – przy pełnym według oceny Sądu poszanowaniu przepisów Kpa, w tym również dotyczących postępowania dowodowego – ustaleń wynika jednoznacznie, że skarżąca nie posiadała stosownego tj. wymaganego ustawą – Prawo budowlane pozwolenia.
Zauważyć jednak należało, że z przedłożonych dowodów (opinii rzeczoznawcy A. K. i pisma Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w T.) wynika, iż nie spowodowało to zagrożenia dla mienia i życia mieszkańców zarówno lokalu zajmowanego przez skarżącą jak i całego budynku mieszkalnego Nr 8 przy ul. [...] w L. G. Jednakże przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) wydanego na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 w/w ustawy z 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane w § 68 jasno i precyzyjnie określają parametry techniczne dotyczące schodów.
W tym stanie rzeczy organ nadzoru technicznego był uprawniony – wręcz zobowiązany – w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane do wydania decyzji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją.
Powyższej oceny nie zmieniają znajdujące się w aktach opinie Z. Z. Dotyczą one bowiem wyłącznie wykutego otworu. Na marginesie tylko należy zauważyć, że w opinii wydanej na zlecenie skarżącej w toku postępowania sądowego biegły ten w sposób znaczny przekroczył swe kompetencje dokonując oceny postępowania uczestnika postępowania – Spółdzielni Mieszkaniowej w L. (np. sformułowanie na str. 12), czy też oceny postępowania organu nadzoru budowlanego (np. str. 14).
Chybione jest stwierdzenie zawarte w skardze, że wymogi stawiane przez rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z § 2 ust. 2 cytowanego rozporządzenia zostały w sposób jednoznaczny określone, przedstawione oraz spełnione stosownie do całości treści ekspertyzy technicznej z maja 2006 r. przez rzeczoznawcę budowlanego dr inż. Z. Z. Z opinii tej wynika wyraźnie, że przedmiotem ekspertyzy jest budynek mieszkalny wielorodzinny, a dokładniej strop międzykondygnacyjny pomiędzy parterem a piwnicą, w której wykuto otwór o wymiarach [...] m x [...] m i nie dotyczy ona schodów. Z tego względu chybione jest więc powoływanie się w kontekście tej opinii na § 2 ust. 2 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. Nadto analiza tego przepisu w powiązaniu z ust. 1 § 2 wskazuje, że § 2 ust. 2 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dotyczy projektowanej nadbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania budynku. Nie dotyczy już dokonanej samowolnie przebudowy!
Nie można więc dostrzec jakichkolwiek naruszeń przepisów prawa w zaskarżonej decyzji. To samo należy odnieść do utrzymanej tą decyzją w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
W tym stanie rzeczy, uznając skargę w całości za nieuzasadnioną, należało zgodnie z art. 151 w/w ustawy z 30 sierpnia 2002 r. wobec braku przesłanek z art. 145 § 1 tej ustawy skargę oddalić.