Wyrok WSA w Bydgoszczy z 24 listopada 2005 r., II SA/Bd 856/05

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 24 listopada 2005 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi Mariana G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] 2005 Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA: Wojciech Jarzembski Sędzia WSA: Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA: Anna Klotz (spr.)
Mariusz Pawełczak protokolant

Uzasadnienie

M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] 2005r. Nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej.

Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu 17 listopada 2004r. skierował do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w I. zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej w związku z pracą w K., gdzie pracował na stanowisku palacza kotłów parowych. Jako chorobę zawodową w zgłoszeniu wskazał przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, poz. nr 5 w wykazie chorób zawodowych. Jako przyczynę choroby zawodowej wskazał narażenie na zapylenie oraz wysoką temperaturę w okresie narażenia zawodowego na czynniki od 1972 do sierpnia 2002r.

Orzeczeniem lekarskim nr [...] z dnia [...] 2005r. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy, Poradnia Chorób Zawodowych w B. stwierdziła u skarżącego przewlekłą obturacyjną chorobę płuc o etiologii pozazawodowej.W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej układu oddechowego, ponieważ pomimo spełnienia kryteriów klinicznych przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w I. nie potwierdził stosownego narażenia na działanie pyłów lub gazów drażniących.

Od orzeczenia lekarskiego nr 9/2005 z dnia 7 grudnia 2004r. skarżący złożył odwołanie. Na skutek ponownej oceny warunków pracy oraz na podstawie postępowania wyjaśniającego, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w I. w piśmie z dnia [...] 2005r., potwierdził ekspozycję na działanie pyłu węgla kamiennego i związków toksycznych w stężeniach nie przekraczających dopuszczalnych norm w środowisku pracy skarżącego w zakładzie K. obecnie w upadłości w latach od 1985r. do 1994r.

Po rozpoznaniu odwołania, Instytut Medycyny Pracy im. Prof. dra med. Jerzego Nofera, orzeczeniem Lekarskim nr [...] z dnia [...] 2005r. stwierdził brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

W motywach uzasadnienia podane zostało, że na podstawie wyniku wykonanego badania spirometrycznego nie można uznać etiologii zawodowej przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, gdyż zgodnie z definicją, by uznać je za chorobę zawodową musi ono powodować trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV!) poniżej 50% wartości należnej. W przypadku skarżącego wartość ta wyniosła 53%. Ponadto w dochodzeniu epidemiologicznym nie znaleziono dowodów na to, iż na stanowiskach pracy badanego były przypadki przekroczeń odpowiednich normatywów higienicznych dla pyłów w ciągu ostatnich 10 lat pracy zawodowej. W orzeczeniu stwierdzono, że niewątpliwą przyczyną zaawansowania choroby skarżącego był fakt wieloletniego nałogu palenia tytoniu.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w I. na podstawie orzeczeń lekarskich oraz dochodzenia epidemiologicznego wydał w dniu 13.05.2005r. decyzję Nr [...] znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.Skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji w ustawowym terminie, gdyż uznał ją za krzywdzącą.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. w związku z treścią odwołania, w którym pacjent wymienił czynniki, na które był eksponowany znane organowi I instancji, Państwowej Inspekcji Sanitarnej i ocenione przez lekarzy orzekających w jednostkach orzeczniczych zarówno I i II stopnia oraz z uwagi na brak innych zarzutów utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Z akt sprawy wynika, że organ II instancji wystąpił jedynie do Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi (pismo z dnia 7.06.2005r. o korektę danych personalnych przez Instytut we fragmencie orzeczenia).

Po otrzymani skorygowanego orzeczenia lekarskiego Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny' B. wydał w dniu [...] 2005r. decyzję Nr [...] znak: [...].

M. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której nie zgadza się, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w I. oceniając normatywy higieniczne wziął pod uwagę ostatnie 10 lat pracy, kiedy warunki jego pracy poprawiły się znacznie w porównaniu z okresem wcześniejszym. Skarżący opisuje swoje stanowisko pracy w skardze. Podnosi również, że od listopada 2003r. jest pod opieką Poradni Pulmonologicznej w B. twierdząc, że postawiono tam diagnozę, że jego schorzenie "ma podstawy w pracy w warunkach niesprzyjających zdrowiu i bezpieczeństwu pracy".

W udzielonej odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyniku kontroli zaskarżonej decyzji nie stwierdził naruszenia przepisów prawa, które skutkowałoby uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Powyższe stanowisko Sądu znajduje swoje odzwierciedlenie w przepisach prawa.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz.1115) i rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 1 sierpnia 2002r. w sprawie sposobu dokumentowania chorób zawodowych i skutków tych chorób (Dz. U. Nr 132, poz. 1121) do wydania decyzji stwierdzającej chorobę zawodową konieczne jest spełnienie następujących warunków:

• choroba powinna być wymieniona w obowiązującym wykazie chorób zawodowych, w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy,
• zespół objawów choroby zawodowej powinien odpowiadać skutkom biologicznym działania czynnika szkodliwego,

-konieczne jest prawomocne rozpoznanie choroby zawodowej przez lekarza zatrudnionego w jednostce orzeczniczej uprawnionej do rozpoznawania chorób zawodowych.

Jednostki orzecznicze uprawnione do rozpoznawania choroby zawodowej (Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w B. i Instytut Medycyny Pracy w Łodzi) wydały orzeczenia lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej u skarżącego.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w I. przeprowadził i udokumentował dochodzenie epidemiologiczne. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. w zaskarżonej decyzji cytując poz. 5 wykazu chorób zawodowych, która była rozpatrywana w niniejszej sprawie tj. przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEVI) poniżej 50% wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia przekroczeń odpowiednich normatywów higienicznych wyjaśnił, że w przypadku tego schorzenia ustawodawca nie dopuszcza żadnej dowolności interpretacyjnej.

W przypadku przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli obligatoryjny obowiązek narzucony przez rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz.1115), nakazuje wziąć pod uwagę ostatnie 10 lat pracy pacjenta. Rozporządzenie nie dopuszcza możliwości rozpoznania i stwierdzenia choroby zawodowej w przypadku przekroczeń normatywów higienicznych w innym okresie lub wybranym czy najgorszym co sugeruje skarżący. Przekroczenia normatywów higienicznych muszą występować w ostatnich 10 latach pracy pacjenta - co nie miało miejsca w sytuacji skarżącego. Nie jest zatem możliwe stwierdzenie choroby zawodowej nawet jeśli warunki pracy w latach wcześniejszych były gorsze.

Skarżący posiada rozpoznaną chorobę przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, ale w wyniku oceny warunków pracy nie można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanymi dalej "narażeniem zawodowym". Gdyż w piśmie z dnia 4 lutego 2005r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w I. wypowiedział się, że ekspozycja na działanie pyłu węgla kamiennego i związków toksycznych w stężeniach nieprzekraczających dopuszczalnych norm w środowisku pracy skarżącego.

Ponadto przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) powinno być poniżej 50 % wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczeń odpowiednich normatywów higienicznych.

U skarżącego upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) wyniosło poniżej 50 %, tj. 53 %.

Brak czynników narażenia w środowisku pracy oraz upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc na poziomie 53 % dyskwalifikuje rozpoznanie choroby zawodowej. Tym samym orzeczenie zaskarżone odpowiada prawu.

W tym stanie rzeczy skarga jest niezasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy działając na mocy art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) oddali skargę.