Uzasadnienie
W dniu 24 lutego 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) P. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Konieczność przyznania prawa pomocy skarżąca uzasadniła tym, że jest studentką i nie uzyskuje żadnych dochodów. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2015 r. zobowiązano skarżącą do przedłożenia w terminie 10 dni od dnia doręczenia wezwania, dokumentów obrazujących jej sytuację majątkową i finansową. Wezwanie zostało doręczone w dniu 20 marca 2015r.
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 86/15 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Skarżąca pismem z dnia 25.05.2015 r. wniosła sprzeciw od ww. postanowienia, ponownie wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, lecz nie podnosząc żadnych argumentów dotyczących spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 ww. ustawy).
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Natomiast zgodnie z art. 255 p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wynika, że wnioskodawczyni jest studentką i nie uzyskuje żadnych dochodów, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe oraz nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Informacje podane przez skarżącą w urzędowym formularzu okazały się niewystarczające do oceny jej rzeczywistej sytuacji rodzinnej, majątkowej i możliwości płatniczych, szczególności w zakresie posiadanych źródeł utrzymania, lecz skarżąca nie przedłożyła dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych określonych w wezwaniu. Tymczasem, zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 246 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy.
Reasumując stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała w wiarygodny sposób, by znajdowała się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Samo złożenie oświadczenia, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie kosztów sądowych w sytuacji, gdy oświadczenie to budzi wątpliwości co do jego prawdziwości, nie jest wystarczające.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.