Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Od powyższego postanowienia R. S. wniósł w ustawowym terminie sprzeciw jednakże nie został on podpisany przez skarżącego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału pismem z dnia 16 czerwca 2016 r. wezwano skarżącego r. do podpisania lub nadesłania podpisanego odpisu sprzeciwu w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia.
Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu do rąk dorosłego domownika w dniu 12 lipca 2016 r.
Jak wynika z akt sądowych, do dnia wydania niniejszego orzeczenia, brak nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sprzeciw podlegał odrzuceniu.
Stosownie do art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej: "P.p.s.a.") sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez profesjonalnego pełnomocnika bez uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd z urzędu jest zatem obowiązany badać spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem sprzeciwu, w celu stwierdzenia jego dopuszczalności.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl zaś art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu doręczono skarżącemu w dniu 12 lipca 2016 r. Termin do podpisania sprzeciwu, upłynął zatem po upływie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, tj. w dniu 19 lipca 2016 r. (wtorek). Brak sprzeciwu nie został jednakże usunięty, co obligowało Sąd do odrzucenia sprzeciwu na podstawie przywołanego wyżej art. 259 § 2 P.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł, jak w sentencji.