Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r., znak: [...] Prezydent G. działając na podstawie art. 61 a § 1 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2019 r., poz. 341 z późn. zm.), dalej k.p.a, w związku z art. 102, ust. 2 i art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia [...] stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2019 r., poz. 341 z póżn. zm.), odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu W. B., zatrzymanego prawa jazdy uprawniającego do kierowania pojazdami kategorii A, B nr [...].
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] października 2014 r., znak: [...].[...].[...] odmówił zwrotu ww. dokumentu. Decyzja ta poddana została kontroli instancyjnej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, a Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę W. B. na decyzję SKO w T..
W ocenie organu, do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie odpadła przyczyna odmowy wydania dokumentu prawa jazdy, a przedmiotowa decyzja nie została uchylona i pozostaje w obrocie prawnym. Pozostawanie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji o odmowie zwrotu prawa jazdy, jest okolicznością, wystąpienie której uzasadnia odmowę wszczęcia ponownego postępowania w tej samej sprawie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie W. B. zarzucił organowi I instancji "krycie" sprawców przestępstwa urzędniczego, polegającego na łamaniu KK, KPC i KA. Zarzucił również fałszowanie nakazu karnego; celowe i świadome kierowanie go do odbycia wszelkich badań związanych z wydaniem prawa jazdy i poniesienia kosztów finansowych oraz świadome i celowe działanie polegające na tym, aby wszystkich tych badań nie wykonał w terminie, a także zarzucił matactwa i krętactwa we wszystkich sprawach powoływanych przez Urząd M..
Skarżący wniósł o przeprowadzenie rozprawy w jego obecności i przeprowadzenie wszystkich dowodów w sprawie, które wskaże i ewentualnie ponowi oraz o unieważnienie wszystkich decyzji Prezydenta M. G. w sprawie.
Do zażalenia dołączono: pismo Prezydenta G. z dnia [...] września 2014r., znak: [...].39.2014; zawiadomienie z dnia [...] lipca 2013r. znak: [...] o wszczęciu postępowania w przedmiocie cofnięcia W. B. uprawnienia kat. A, B, prawa jazdy; zawiadomienie z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] o wykonaniu środka karnego orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w G. w sprawie sygn. akt: II K 475/ 13 oraz wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie sygn. akt: II K 475/13.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone orzeczenie.
W uzasadnieniu Kolegium zwróciło uwagę, że decyzją z dnia [...] października 2014 r., znak: [...] organ I instancji odmówił W. B. zwrotu prawa jazdy kat. A, B z uwagi na nie spełnienie przesłanki do zwrotu prawa jazdy tj. nie poddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., znak: SKO - 522 - 136/14 utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, wyrokiem z dnia [...] lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 107/15 oddalił skargę W. B. na decyzję SKO w T.. Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2017 r., Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną strony od wyroku sądu I instancji.
W ocenie Kolegium, sprawa zwrotu prawa jazdy W. B. została załatwiona ostateczną decyzją administracyjną. Ponadto poddana została kontroli sądowo-administracyjnej, a sąd administracyjny I instancji rozpoznający skargę strony, na decyzje organów administracji oraz Naczelny Sąd administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną, nie dopatrzyły się wad, które uzasadniałyby ich uchylenie lub stwierdzenie nieważności.
Zdaniem organu odwoławczego, wydanie decyzji w sprawie załatwionej wcześniej już decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji powoduje, iż późniejsza decyzja obarczona będzie wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. W konsekwencji, w postępowaniu administracyjnym niedopuszczalne jest ponowne rozpatrywanie spraw, które już wcześniej zostały rozstrzygnięte decyzją ostateczną i decyzja ta nie została uchylona, czy też zmieniona w sposób prawem przewidziany. Sprawa administracyjna musi więc mieć charakter "otwarty" w tym sensie, że nie może występować sytuacja powagi rzeczy osądzonej (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 maja 2019 r., sygn. akt: II SA/Sz 216/19, Lex 2683518).
W skardze do Sądu W. B. wyraził niezadowolenie z treści zapadłych w jego sprawie rozstrzygnięć organów administracji I i II instancji, podnosząc zarzuty tożsame z zawartymi w zażaleniu na postanowienie organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało ono podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.
Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2019 r., utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta G. z dnia [...] marca 2019 r., o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu prawa jazdy na wniosek W. B..
Należy wskazać, że odmowa wszczęcia postępowania, m.in. z przyczyny przedmiotowej, na podstawie art. 61a § 1 kpa, może mieć miejsce jedynie w sytuacjach oczywistych, nie wymagających analizy sprawy i przeprowadzenia dowodów. Nie budzi wątpliwości, że przyczyny, o których mowa w art. 61a § 1 k.p.a. muszą być oczywiste, dostrzegalne prima facie, obiektywne, a zatem których ustalenie i podanie nie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego ze strony organu. Z art. 61a § 1 k.p.a wynika, że uzasadnioną przyczyną odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego jest oczywisty brak podstaw prawnych do wydania w jego toku decyzji załatwiającej wniesione żądanie.
Przenosząc powyższe na okoliczności niniejszej sprawy należy uznać rozstrzygnięcie organów za prawidłowe. Jak wynika bowiem z ustalonego przez organy administracji stanu faktycznego, wobec W. B., wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] maja 2013 r. sygn. akt: II K 475/13 orzeczony został środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres jednego roku, zaliczając na poczet kary okres zatrzymania prawa jazdy od dnia [...] maja 2013 r. Konsekwencją skazania było wydanie przez organ I instancji decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. o cofnięciu uprawnień.
Ponadto organ I instancji wydał w dniu [...] września 2013r. decyzje o skierowaniu W. [...] na badanie lekarskie i badanie psychologiczne, w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnej decyzji. Wobec nie przedstawienia wyników badań, organ I instancji, decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. orzekł o zatrzymaniu W. B. prawa jazdy kat. A, B. Decyzjami z dnia [...] grudnia 2013 r. organ I instancji ponownie skierował W. B. na badanie lekarskie i psychologiczne celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do kierowania pojazdami. W dniu [...] stycznia 2014 r. organ I instancji po raz kolejny wydał decyzje o skierowaniu W. B. na badanie lekarskie i psychologiczne. W. B. wniósł odwołanie od decyzji o skierowaniu na badanie psychologiczne. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., utrzymało w mocy decyzje organu I instancji.
Z akt sprawy wynika, że W. B. w dniu [...] marca 2014 r. przystąpił do badań w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w B. i uzyskał pozytywny wynik badania psychologicznego. Jak wynika z pisma Dyrektora WOMP w B. z dnia [...] lipca 2014 r., strona nie zakończyła badań lekarskich w związku z czym nie było możliwości wydania orzeczenia co do zdolności, bądź przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów silnikowych.
Orzeczenie lekarskie o braku przeciwskazań zdrowotnych nosi datę: [...] września 2014 r. i tego dnia zostało ono złożone w organie I instancji razem z wnioskiem o zwrot zatrzymanego prawa jazdy. Po otrzymaniu wniosku o zwrot prawa jazdy organ I instancji wezwał W. B. do niezwłocznego poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji na podstawie art. 49 ust. 1 pkt 3b ustawy o kierujących pojazdami, albowiem przywołany przepis nakłada obowiązek poddania się sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego przez osoby ubiegające się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy, którego były pozbawione na okres przekraczający rok.
Nie do podważenia w sprawie niniejszej pozostaje fakt, że decyzją z dnia [...] października 2014 r., znak: [...] organ I instancji odmówił W. B. zwrotu prawa jazdy kat. A, B z uwagi na nie spełnienie przesłanki do zwrotu prawa jazdy tj. nie poddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., znak: SKO - 522 - 136/14 utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia [...] lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 107/15 oddalił skargę W. B. na decyzję SKO w T.. Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2017r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną wywiedzioną od wyroku sądu I instancji.
Uwzględniając powyższe uznać należy, że wniosek dotyczy sprawy rozstrzygniętej już wcześniej decyzją ostateczną w niezmienionym stanie faktycznym. Obie sprawy są tożsame, albowiem jak słusznie wywiodły organy, dotyczą tego samego podmiotu, tego samego przedmiotu, tej samej podstawy prawnej i faktycznej. Wydanie zaś w tej samej sprawie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, naruszyłoby ustanowiony dotychczasowymi decyzjami stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Wydanie w zaistniałej sytuacji merytorycznej decyzji spowodowałoby, iż byłaby ona dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
W tych okolicznościach organy zasadnie, powołując się na przepis art. 61 a § 1 K.p.a. stwierdziły, że żądanie wszczęcia postępowania dotyczące sprawy, w której wydano już rozstrzygnięcie, jest inną uzasadnioną przyczyną odmowy wszczęcia postępowania. W konsekwencji, zasadnie odmówiły wszczęcia postępowania w sprawie wniosku skarżącego dotyczącego zwrotu zatrzymanego prawa jazdy, uprawniającego do kierowania pojazdami kategorii A, B, nr [...].
Mając powyższe na uwadze skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).