Uzasadnienie
S. A. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] 2004r. w przedmiocie odmowy świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej.
W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270, zm. Dz.U. z 2004r. Nr 162, poz.1692) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatę należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma jej podlegającemu.
Zgodnie z przepisami art.220 § 1 i 3 skarżący został wezwany przez Sąd do uiszczenia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, wpisu należnego od skargi w kwocie 100,00 zł z pouczeniem, że nieuiszczenie go w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 6 października 2004r. (zwrotne poświadczenie odbioru k.24).
W dniu 11 października 2004r. S. A. złożył pismo zawierające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który przerwał bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzeniem z dnia 22 listopada 2004r. Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w związku z zaniechaniem uzupełnienia w siedmiodniowym terminie jego braku formalnego. Po uprawomocnieniu się ww. zarządzenia Sąd ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia należnego wpisu od skargi, wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 17 stycznia 2005r. (k.32). W dniu 21 stycznia 2005r. skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy z uwagi na podeszły wiek i konieczność wydatkowania znacznych kwot na niezbędne leki. We wniosku nie wskazano, iż sytuacja majątkowa skarżącego uległa zmianie. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2005r. Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Należy wskazać, iż powtórny wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, który został złożony po prawomocnym pozostawieniu poprzedniego wniosku bez rozpoznania, nie przerwał tygodniowego terminu wyznaczonego mu do uiszczenia wpisu od skargi. Wprawdzie pozostawiając wniosek bez rozpoznania Sąd merytorycznie nie badał sytuacji majątkowej i możliwości skarżącego jednakże nastąpiło to na skutek zaniedbania skarżącego, który mimo wezwania sądu nie złożył swojego wniosku na przesłanym mu urzędowym formularzu. Zgłaszając ponowny wniosek skarżący nie wskazał, także że został on złożony ze względu na zaistnienie nowych okoliczności wpływających na jego sytuację majątkową od chwili złożenia pierwszego wniosku.
W ocenie Sądu należy tu podzielić pogląd utrwalony w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle analogicznych rozwiązań procedury cywilnej, że z przymiotu prawomocności orzeczenia w przedmiocie kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania strony do uiszczenia tej opłaty - ze wskazaniem kwoty oraz skutków jej nieuiszczenia. Jednocześnie ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia (vide postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2002r. III RN 144/02, opubl. Wokanda z 2003r., nr 11, poz.29; z dnia 21 kwietnia 1999r. I CKN 1461/98, opubl. OSNC 1999/11/196; z 23 lutego 1999r. I CKN 1064/97, opubl. OSNC 1999/9/153).
Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, iż skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi w wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 24 stycznia 2005r. wobec czego jego skarga z dnia [...] 2004r. podlega odrzuceniu.
Kierując się przytoczonymi względami Sąd, na podstawie przepisu art.220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.