Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2009 r. skarżąca – B. D. wezwała Starostę [...] do usunięcia naruszenia prawa dokonanego poprzez podjęcie czynności polegającej na wprowadzeniu z urzędu do operatu ewidencyjnego obrębu [...] we wrześniu 2003 r. zmiany nr [...], w danych ewidencyjnych dotyczących użytku gruntowego objętego granicami działki nr [...]. W piśmie tym wskazała, że informacja o dokonanej zmianie danych ewidencyjnych została jej przekazana decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. (doręczono jej 18 czerwca 2009 r.). Skarżąca stwierdziła, że zmiany w ewidencji dotyczące działki nr [...] dokonane zostały z rażącym naruszeniem przepisów prawa w tym zwłaszcza § 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454).
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Starosta [...] wskazał, że stanowisko w przedmiotowej sprawie zostało wyrażone w jego decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r., która aktualnie jest przedmiotem badania przez Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w związku z wniesieniem przez skarżącą odwołania od tej decyzji. Zdaniem Starosty sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego ogólnego nie może być skarżona do sądu administracyjnego w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powołanej jako "p.p.s.a."
B. D. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na czynność polegającą na wprowadzeniu z urzędu do operatu ewidencyjnego obrębu [...] w dniu [...] września 2003 r. zmiany nr [...] r., w danych ewidencyjnych dotyczących użytku gruntowego objętego granicami działki nr [...] i wniosła o stwierdzenie bezskuteczności dokonanej czynności. W uzasadnieniu skargi stwierdziła między innymi, że wpis do ewidencji gruntów jest czynnością z zakresu ewidencji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i dlatego możliwym jest poddanie sądowej kontroli legalności dokonanej w 2003 r. czynności polegającej na zmianie z urzędu wpisu w ewidencji gruntów. Zdaniem skarżącej bez znaczenia dla realizacji tego prawa jest fakt złożenia przez nią także do Starosty [...] odrębnego wniosku o zmianę wpisu w ewidencji gruntów z 2003 r. oraz toczące się w tej sprawie postępowanie. Rozstrzygnięcie bowiem tej skargi stanowić będzie dla niej ewentualną podstawę do wznowienia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości lub dochodzenia roszczeń odszkodowawczych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie twierdząc, że sprawa będąca przedmiotem skargi jest tożsama z przedmiotem toczącego się postępowania administracyjnego ogólnego, które aktualnie – po wniesieniu przez skarżącą odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. – toczy się przed Kujawsko-Pomorskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...]. Ponadto organ podniósł, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione z uchybieniem terminu, ponieważ skarżąca w dniu [...] maja 2009 r. zapoznała się z materiałami toczącego się postępowania administracyjnego ogólnego, a więc dowiedziała się również o dokonanej zmianie w ewidencji gruntów, a wezwanie do Starosty [...] zredagowała w dniu [...] lipca 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Na wstępie wskazać należy, że przedmiotem skargi jest czynność Starosty [...] polegająca na dokonaniu zmiany danych w ewidencji gruntów dotyczących działki o nr [...], która w ocenie Sądu jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przepisy prawa nie przewidują możliwości zaskarżenia tej czynności w toku postępowania administracyjnego. Wobec tego, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. skargę na tą czynność można wnieść do Sądu po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności – do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżąca wprawdzie wezwała Starostę [...] do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 2 lipca 2009 r., ale zrobiła to, zdaniem Sądu, z naruszeniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w przytoczonym powyżej przepisie. Przyjąć bowiem należy, że skarżąca dowiedziała się, a co najmniej mogła dowiedzieć się o podjęciu przez Starostę czynności polegającej na zmianie wpisu w ewidencji gruntów w dniu [...] maja 2009 r., kiedy to skarżąca zapoznała się z materiałami zebranymi w sprawie "zmiany użytku w odniesieniu do działki nr [...] w [...]" (vide: notatka służbowa k-13 akt administracyjnych). Termin do wezwania Starosty Bydgoskiego do usunięcia naruszenia prawa upłynął więc dla skarżącej z dniem 3 czerwca 2009 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że 14 dniowy termin, o którym mowa w art. 5 2 § 3 p.p.s.a. jest terminem prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu, a jego upływ wyłącza możliwość zaskarżania do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. J.P. Torno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W-wa 2006, s. 149).
W tej sytuacji wniesienie skargi przez skarżącą należy uznać za niedopuszczalne z powodu nie wezwania Starosty [...] w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć się o podjęciu przez niego spornej czynności, do usunięcia naruszenia prawa, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 3 p.p.s.a.