Uzasadnienie
Decyzją z [...] kwietnia 2016 r., Nr [...], Starosta na podstawie art. 151, art. 7 i art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2015 r. poz. 149 ze zm., dalej powoływana jako ustawa o promocji zatrudnienia), po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z [...].03.2016 r., Nr [...], uchylił decyzje własne z dnia [...].07.2015 r., Nr [...], orzekającą o uznaniu E. S. z dniem [...].07.2015 r. za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych z tym dniem oraz dnia [...].02.2016 r., Nr [...] oraz orzekającą o utracie przez w/w statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...].01.2016 r. z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji pracy, jednocześnie orzekając o odmowie uznania E. S. za osobę bezrobotną z dniem [...].07.2015 r.
Od decyzji tej strona wniosła odwołanie.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], Wojewoda na podstawie art. 129 § 2 oraz art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1969 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2-16 r. poz. 23, dalej powoływana jako K.p.a.) stwierdził, że ww. odwołanie wniesione zostało z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego dla jego wniesienia. Wojewoda wskazał, że zaskarżoną decyzję przesłano listem poleconym za pośrednictwem operatora pocztowego Poczta Polska na adres zamieszkania strony i doręczono w dniu [...].04.2016 r. za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika. Termin do wniesienia odwołania upłynął więc w dniu [...].05.2016 r., zaś odwołanie od przedmiotowej decyzji skarżąca wniosła w dniu [...].05.2016 r. (dowód: prezentata Sekretariatu Starosty na odwołaniu z datą wpływu pisma zaewidencjonowanego pod nr [...]). W związku z tym przekroczony został ustawowy termin do wniesienia odwołania, określony w art. 129 § 2 K.p.a.
W skardze do Sądu E. S. zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie następujących przepisów postępowania: art. 134 K.p.a. poprzez błędne uznanie, że w niniejszej sprawie powyższy przepis ma zastosowanie; art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że wniesienie odwołania poprzez nadanie go w placówce pocztowej jest wniesione nieskutecznie i z uchybieniem terminu; art. 129 § 2 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca wniosła przedmiotowe odwołanie w dniu 12.05.2016 r., podczas gdy nadając je w placówce pocztowej w dniu 11.05.2016 r. zachowała czternastodniowy termin na wniesienie odwołania oraz art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 w zw. z art. 124 § 2 K.p.a. poprzez dokonanie w przedmiotowej sprawie błędnych ustaleń faktycznych, polegających na przyjęciu, że skarżąca wniosła odwołanie w dniu 12.05.2016 r.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że pismem z dnia 11.05.2016 r., nadanym w urzędzie pocztowym, złożyła odwołanie od decyzji. Nie zgodziła się zatem z twierdzeniem organu, że wniosła odwołanie w dniu 12.05.2016 r. Jako dowód skarżąca przedstawiła potwierdzenie nadania odwołania listem poleconym w dniu 11.05.2016 r.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda Kujawsko – Pomorski wniósł o jej oddalenie, nie podzielając argumentacji zawartej w skardze. Organ podniósł, że na podstawie akt sprawy przekazanych wraz z odwołaniem ustalono, iż decyzję organu I instancji doręczono skarżącej w dniu 27.04.2016 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął wobec powyższego w dniu 11.05.2016 r. Organ I instancji w piśmie kierującym sprawę do organu odwoławczego wskazał, że odwołanie zostało dostarczone do organu w dniu 12.05.2016 r. Z treści rozpatrywanego odwołania i akt sprawy nie wynikało, że odwołanie wysłane zostało za pośrednictwem poczty, a w aktach sprawy przekazanych organowi odwoławczemu nie było koperty jako dowodu nadania odwołania w przesyłce pocztowej.
Zatem, po wpłynięciu skargi wyszły na jaw nowe okoliczności i dowody istniejące w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, w związku z czym zaistniały przesłanki do wznowienia z urzędu postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej przywoływana jako P.p.s.a.), decyzja lub postanowienie podlega uchyleniu, jeżeli sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego z przyczyn określonych w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i art. 145b K.p.a. Sąd administracyjny jest obowiązany uchylić decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi wystąpienie którejś z określonych w tych przepisach przesłanek wznowienia postępowania, chyba że zachodzą okoliczności przewidziane w art. 146 K.p.a. Bez znaczenia pozostaje natomiast okoliczność, czy przesłankę do wznowienia postępowania stanowi przesłanka wiążąca się z "naruszeniem prawa" (art. 145 § 1 pkt 1-4 i 6 K.p.a.), czy też jest to okoliczność z grupy przesłanek, którym nie da się przypisać tej cechy (art. 145 § 1 pkt 5, 7 i 8 K.p.a.).
W razie bowiem stwierdzenia przez sąd, że kontrolowany akt narusza prawo, a naruszenie to daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, zachodzi podstawa do uchylenia takiego aktu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.
Organ II instancji, dokonując kwalifikacji wniesionego odwołania pod względem terminowości jego złożenia oparł się na prezentacie sekretariatu Starosty, na której widnieje data wpływu 12 maja 2016 r. Brak jest przy tym adnotacji, że pismo złożone zostało do urzędu osobiście, akta nie zawierają ponadto koperty, z której wynikałoby, kiedy pismo zostało nadane w placówce operatora pocztowego. W związku z powyższym z uwagi na to, że termin do wniesienia odwołania, wobec skutecznego doręczenia decyzji skarżącej w dniu [...].04.2016 r., upływał w dniu 11.05.2016 r., organ na podstawie art. 129 § 2 oraz art. 134 K.p.a. orzekł o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z pierwszym ze wskazanych przepisów, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W myśl z kolei drugiego, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia przewidzianego w art. 134 K.p.a. o uchybieniu terminowi. Wydanie postanowienia w tym przedmiocie nie jest zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej.
Zwrócić jednak uwagę należy na stanowiące załącznik do skargi wniesionej w niniejszej sprawie potwierdzenie nadania przesyłki poleconej do Starostwa Powiatowego z datą 11 maja 2016 r. Z dowodu tego wprost wynika, że odwołanie wniesione zostało przez skarżącą za pośrednictwem Poczty Polskiej w dacie widniejącej na pieczęci, zatem, stosownie do art. 57 § 5 pkt K.p.a., z zachowaniem ustawowego terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 129 § 2 K.p.a.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Z powyższego przepisu wprost wynika, że dla spełnienia przesłanki zawartej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. konieczne jest, aby dowody, o których mowa, musiały istnieć w dniu wydania decyzji i nie były znane organowi, który wydał decyzję. Nowe okoliczności, o jakich mowa w ww. przepisie, potwierdzają określony stan faktyczny i prawny istniejący w chwili wydawania przez organ decyzji ostatecznej, lecz nieznany organowi, mający wpływ na status prawny strony, tj. zakres jej praw i obowiązków, a w konsekwencji na treść merytorycznego rozstrzygnięcia.
Wskazać przy tym należy, że przez nową okoliczność istotną dla sprawy, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W sprawie niniejszej, gdyby organowi znana była treść potwierdzenia nadania przesyłki poleconej do Starostwa Powiatowego z datą 11 maja 2016 r., brak byłoby podstaw do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania i odwołanie skarżącej zostałoby rozpoznane merytorycznie. Powyżej wskazana okoliczność nie budzi wątpliwości.
Stwierdzić w związku z tym trzeba, że dowód nadania odwołania w terminie stanowi nową okoliczność, istniejącą w dniu wydania decyzji stanowiącej przedmiot skargi, która nie była znana organowi w dniu wydania spornej decyzji. Implikuje to zaistnienie podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. W związku z powyższym zasadne jest uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 wyroku, co oznacza, że po zwrocie akt do organu, będzie on obowiązany rozpoznać merytorycznie treść odwołania, bowiem zostało ono złożone terminie.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. Nr z 2015 r. poz. 1800) z uwzględnieniem uiszczonych przez skarżącą wpisu w kwocie 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.