Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2006 r. [...] Powiatowy Zarząd Dróg we W. z/s w J. zezwolił K. na umieszczenie w pasie drogowym drogi powiatowej [...] kabla.
W wyniku rozpoznania skargi wniesionej przez Dyrektora Rejonu Dystrybucji R., Oddział w T., K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. opisaną w sentencji postanowienia decyzją uchyliło decyzje własne oraz stwierdziło nieważność decyzji P. z/s w J. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2006 r., Nr [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy P. wskazując, iż zaskarżona decyzja narusza przepis art. 40 ust. 1 i 2 pkt 1, ust 3,4 i 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2086 z późn. zm.).
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, twierdząc że P. jest organem administracji publicznej, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie a nie stroną postępowania i z tego względu nie posiada czynnej legitymacji procesowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z przepisem art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z poźn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Powierzenie organowi administracyjnemu właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez ten organ jego interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego.
Wobec wyżej wskazanego stanowiska utrwalonego w orzecznictwie nie można uznać, że P. ma interes prawny w złożeniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie, w której wydał decyzję jako organ I instancji, ponieważ nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji (zob. postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002 r., II SA/Gd 563/02, Lex 76118).
Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.