Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 grudnia 2010 r. J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...] w przedmiocie skierowana na badania lekarskie. Przekazując skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. nadesłało jednocześnie wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku skarżący wskazał, iż wniósł skargę do Starostwa B. w dniu 22 grudnia 2010r., organ pierwszej instancji natomiast przekazał ją organowi odwoławczemu w dniu 3 stycznia 2011r., co spowodowało przekroczenie terminu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną z przekroczeniem wskazanego terminu Sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Jak natomiast wynika z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Wymogi, jakie winien spełniać wniosek o przywrócenie terminu określa art. 87 § 1, 2 oraz 4 p.p.s.a., który wymaga od strony wystąpienia ze stosownym wnioskiem w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a także jednoczesnego dokonania niedokonanej w terminie czynności.
W przedmiotowej sprawie zakwestionowaną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 25 listopada 2010r.. Powyższe oznacza, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął wobec skarżącego w dniu 27 grudnia 2010r. Jak wynika z pieczątki umieszczonej na skardze, została ona wniesiona osobiście w dniu 22 grudnia 2010r., co oznacza zachowanie wymaganego terminu, skargę złożono jednakże do Starosty B., zamiast do właściwego adresata, jakim było wydające decyzję w drugiej instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B.. Organ pierwszej instancji przekazał skargę właściwemu odbiorcy w drodze zaskarżalnego postanowienia w dniu 3 stycznia 2011r. Powyższe oznacza, że skarga bezsprzecznie przekazana została właściwemu adresatowi z przekroczeniem terminu.
Oceniając argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu, trudno dopatrzeć się braku winy w działaniu wnioskodawcy. Skarżący wbrew pouczeniu zawartemu w treści decyzji drugiej instancji, wniósł skargę do organu niewłaściwego. Podkreślenia wymaga, iż skarżący złożył skargę na tyle wcześnie, iż poinformowany o niewłaściwości adresata, sam mógł skargę przekazać do organu właściwego. Brak dbałości o własny interes prawny wykazany w niniejszym przypadku, wskazuje jednoznacznie na niedochowanie wszelkiej staranności i usiłowanie przezwyciężenia przeszkód w dokonaniu czynności, będącej wszakże w interesie skarżącego. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/02 – o braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Jak natomiast wynika z argumentacji przedstawionej we wniosku, skarżący nie zadbał o to, aby skarga jego wniesiona została we właściwym terminie do właściwego organu, jak również nie uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.