Uzasadnienie
Rada Miejska Grudziądza uchwałą z dnia 15 czerwca 2004 r. Nr XXIII/68/04 na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74, ze zmianami) w związku z art. 14 ust. 1 i art. 29 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) zobowiązała Prezydenta do wystąpienia z wnioskiem do wojewody o wstrzymanie publikacji uchwał Rady Miejskiej Grudziądza z dnia 3 września 2003 r. Nr XI/88/03 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych między ulicami Gen. T. Hallera, Solidarsności, Konarskiego, Zaciszną i Smoleńskiego określonych jako Wojsko – Hallera - (C(, do czasu uchwalenia przez Radę Miejską Grudziądza nowego planu zagospodarowania, zobowiązując jednocześnie Prezydenta do przygotowania projektu uchwały o przystąpieniu do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego o którym mowa wyżej w zakresie dotyczącym ograniczenia, w obiektach zlokalizowanych na obszarze objętym tym planem powierzchni sprzedażowej do 2000 m2.
Skargę na wyżej wymienioną uchwałę wniosło w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591) Przedsiębiorstwo S. w G., która to uchwała dotyczy obszaru, na którym znajduje się nieruchomość, której współwłaścicielem jest skarżący, a na którą składają się działki [...], [...], [...], [...], [...], [...], zarzucając naruszenie art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 6 k.p.a., wskazując ponadto w uzasadnieniu, iż gmina nie może nakładać na Prezydenta obowiązku, do realizacji którego nie posiada on żadnych instrumentów prawnych i żadnych kompetencji, tym bardziej, że zaskarżone uchwały pozostają w sprzeczności z prawem oraz naruszają interes skarżącego, co skutkuje koniecznością stwierdzenia nieważności zaskarżonych uchwał.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska Grudziądza wniosła o jej oddalenie, podnosząc w uzasadnieniu, że uchwała Rady Miejskiej Grudziądza z dnia 15.06.2004 r. miała charakter wskazujący Prezydentowi Miasta Grudziądza jego działania, wobec czego nie można mówić o jej niezgodności z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Przechodząc do oceny tylko merytorycznej przyznać należy rację argumentacji przytoczonej w skardze.
Poza sporem pozostaje, iż Rada Miejska Grudziądza podjęła uchwałę z dnia 3 września 2003 r. nr XI/88/03 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych pomiędzy ulicą Chełmińską a ulicą Parkową wzdłuż przebiegu projektowanej Trasy Średnicowej.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 62, poz. 718, ze zmianami) akty normatywne ogłasza się niezwłocznie.
Obowiązkiem wojewody jest niezwłoczne publikowanie w wojewódzkim dzienniku urzędowym przedstawionych mu do publikacji aktów normatywnych wskazanych w art. 13 ustawy i innych przepisach szczególnych. Oznacza to obowiązek natychmiastowego skierowania przedstawionego mu dokumentu do publikacji.
Treść art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zmianami) stanowi, iż do wyłącznej właściwości rady gminy należy uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.
Powołana w zaskarżonej uchwale Nr XXIII/68/04 z dnia 15 czerwca 2004 r. jako podstawa prawna dyspozycja wyżej cytowanego przepisu w celu podjęcia działań zmierzających do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowi jakiejkolwiek podstawy prawnej do zobowiązania prezydenta do wystąpienia z wnioskiem do wojewody o wstrzymanie publikacji uchwał rady w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Skarżący prawidłowo konkludował, że rola gminy w procesie tworzenia aktu prawa miejscowego, jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego kończy się w momencie przekazania uchwały do opublikowania wojewodzie i przepisy nie dają gminie jakiejkolwiek legitymacji do wpływania na plan w momencie, gdy został on już uchwalony i przekazany do opublikowania.
W powołanym w uchwale Rady Miejskiej Grudziądza będącej przedmiotem skargi przepisie art. 14 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) mowa jest o tym, iż w celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zwanego dalej "planem miejscowym".
Trafnie także skarżący podniósł, że w razie wystąpienia okoliczności powodujących konieczność zmiany, studium czy to przedmiotu planu miejscowego winno to nastąpić w takim trybie w jakim są one uchwalane (art. 27 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).
W tym stanie rzeczy skoro miało miejsce naruszenie prawa skutkujące z mocy powołanych wyżej przepisów, Sad stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w oparciu o przepis art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast rozstrzygniecie o kosztach postępowania znajduje oparcie w treści art. 200 cytowanej ustawy.