Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] 2005 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta W. postanowił nie uwzględnić zgłoszonych przez Iwonę B. zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne w sprawie wyegzekwowania obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta W. z dnia [...] 2004 r., nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 33 pkt 1-10 ustawy z dnia 17.06.1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu mogą być tylko okoliczności określone w tym przepisie. Zdaniem organu zarzut dotyczący "braku wymagalności obowiązku z innego powodu" (art. 33 pkt 2 cyt. ustawy) jest bezpodstawny, gdyż z samego zażalenia wynika jednoznacznie, że budynek przy ul. [...] nie został wyłączony z użytkowania, do czego zostali zobowiązani właściciele posesji decyzją ostateczna z dnia [...] 2004 r., nr [...].
Odnosząc się do zarzutu, iż Gmina Miasto W. nie zapewniła lokali zamiennych, organ wskazał, iż jego obowiązkiem jest jedynie przesłanie decyzji o wyłączeniu z użytkowania zobowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych, czego dokonał. Jeśli zaś chodzi o zarzuty związane z wykonywaniem obowiązków wynikających z ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2004 r., organ podniósł iż postępowanie egzekucyjne nie dotyczy w/w decyzji lecz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2004 r., nr [...].
Na powyższe postanowienie Iwona B. złożyła zażalenie, wskazując, iż przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego nie został wydany nakaz opróżnienia budynku mieszkalnego i przydział uprawnionym osobom lokali zamiennych. Nie wydanie tych decyzji powoduje, iż zachodzi brak wymagalności obowiązku z innego powodu (art. 33 pkt 2 cyt. ustawy). Ponadto skarżąca podniosła, iż nieuzasadnionym jest nałożenie tak wysokiej grzywny w sytuacji, gdy niewykonanie decyzji w sprawie wyłączenia z użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul [...] we W. nie nastąpiło z winy zobowiązanych, lecz z powodu nie zapewnienia przez Gminę Miasto W. lokali zamiennych rodzinom zamieszkującym w przedmiotowym budynku.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] 2005 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ, odnosząc się do zarzutu niewymagalności obowiązku z innej przyczyny (art. 33 pkt 2 cyt. ustawy) wskazał, iż niewymagalność obowiązku tożsama jest albo z jego wykonaniem, albo uchyleniem aktu administracyjnego, z którego obowiązek wynika albo z utraty bytu przez przedmiot, na którym obowiązek ma być wykonany. Żadna z opisanych sytuacji nie występuje w niniejszej sprawie. Do wyżej wymienionej kategorii nie można zaliczyć sytuacji, gdy organ administracyjny nie wydał jeszcze decyzji, która teoretycznie mogłaby ułatwić wykonanie nałożonego obowiązku.
Ponadto organ podkreślił, iż skarżąca mogła kontynuować procedurę odwoławczą lub wystąpić o przedłużenie terminu do wykonania obowiązku. Wskazał również, iż zarzuty i zażalenie wniosła tylko jedna zobowiązana, co oznacza, iż drugi ze zobowiązanych akceptuje fakt prowadzenia egzekucji zmierzającej do wykonania przedmiotowego obowiązku. Ponadto zaznaczył, iż brak jest podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego w administracji i anulowania nałożonej grzywny. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego w administracji nastąpiło zgodnie z przepisami ww. ustawy i nie występują żadne formalne i merytoryczne przeszkody do jego prowadzenia.
Na powyższe postanowienie Iwona B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, powtarzając argumentację zawartą w zażaleniu. Ponadto skarżąca zakwestionowała stwierdzenie organu II instancji, iż współwłaściciel nieruchomości Andrzej C. akceptuje fakt prowadzenia postępowania egzekucyjnego, wskazując, iż organ powinien był ustalić powody nie wniesienia odwołania przez wyżej wymienionego zapoznając się dokładnie z aktami sprawy zanim sformułował taki wniosek.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 119 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 12 stycznia 2006r. sygn. akt II SA/Bd 935/05 uznał za trafne zarzuty egzekucyjne uznając, że obowiązek zapewnienia lokali zamiennych w budynku podlegającym rozbiórce należy do Prezydenta Miasta W. Natomiast pozostałe obowiązki wskazane w ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] 2004r. zostały wykonane.
W świetle wskazanego wyroku tut. Sądu należy uznać, że egzekwowany obowiązek winien spełnić za skarżącą inny podmiot, co nie wyczerpuje dyspozycji art. 119 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Przesądza to o konieczności uznania skargi za słuszną i skutkuje, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchyleniem zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.