Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] września 2007 r. Nr [...][...] w przedmiocie odmowy przyznania D. T. zasiłku celowego na zakup artykułów żywnościowych.
Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy w odniesieniu do argumentów podnoszonych w odwołaniu dotyczących trudnej sytuacji materialnej odwołującej się, jak również do okoliczności, iż jest ona inwalidką I grupy, zamieszkującą wraz z synem, który nie osiąga dochodu wskazał, że wnioskodawczyni została przyznana pomoc na zakup żywności decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Z uwagi natomiast na odzwierciedlone w meldunku z dnia [...] lipca 2007 r. ograniczone możliwości finansowe miejscowego ośrodka pomocy społecznej pozwalające na przyznanie świadczenia na zakup żywności raz na kwartał, uznał decyzję odmowną organu I instancji za zasadną.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję SKO D. T. ponownie wskazała na trudną sytuację materialną, w jakiej się znajduje oraz niepełnosprawność wymagającą stałej opieki syna, jak również brak środków na leczenie schorzenia oczu. Zarzuciła pracownikom organu orzekającego manipulację meldunkami, na które się powołują odmawiając przyznania wnioskowanego świadczenia.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Sąd administracyjny stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269; z późn. zm.) bada zgodność zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Natomiast z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) wynika, że zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia została wdana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz. U. Nr 267, poz. 2259) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 2006 r. w sprawie realizacji programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz. U. Nr 25, poz. 186), oraz regulacje zawarte w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. 2004 r., Nr 64, poz. 593; ze zm.).
Zgodnie z art. 39 ust. 1 i 2 wskazanej ustawy o pomocy społecznej zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, kosztów leczenia i leków, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Prawo do bezzwrotnych świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, w tym również do zasiłków celowych, przysługuje osobom spełniającym kryterium dochodowe, określone w art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, a także sytuacyjne wymienione w art. 7 pkt 2-15 ustawy.
Z ustaleń poczynionych w toku postępowania wynika, iż skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i uzyskuje dochód w wysokości [...] zł. Uprawnioną do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej jest osoba samotnie gospodarująca, której dochód nie przekracza kwoty 477 zł, zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej. Tym samym w świetle powyższego przepisu skarżąca nie spełniła przewidzianego w nim kryterium.
Jednakże ustawa z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w art. art. 5 ust. 1 przewiduje, iż pomoc w zakresie dożywiania może być przyznana nieodpłatnie osobom, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej nie przekracza 150 % kryterium dochodowego, o którym mowa odpowiednio w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej. Tym samym wnioskodawczyni spełnia formalne przesłanki do udzielenia pomocy wynikającej z zapisów cytowanej ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania".
Należy jednak podkreślić, iż udzielenie pomocy pieniężnej w określonej formie i wysokości zależą zarówno od okoliczności uzasadniających jej przyznanie, jak i możliwości finansowych organu. Z powołanych przepisów ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. wynika, że decyzja w sprawie zasiłku celowego ma charakter uznaniowy. Oznacza to, że spełnienie kryteriów przez ubiegającego się o zasiłek nie prowadzi do powstania po stronie wnioskodawcy roszczenia o przyznanie świadczenia w wysokości, którą sam określa. Organ rozpoznając wniosek o przyznanie zasiłku celowego musi mieć na względzie nie tylko interes osoby wnioskującej, lecz także interesy innych osób będących w trudnej sytuacji materialnej.
Decyzja uznaniowa nie podlega w zasadzie kontroli sądowej chyba, że uznanie miałoby cechy dowolności, a takich nie można przypisać zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej.
W rozpatrywanej sprawie organ orzekając odmowę przyznania skarżącej zasiłku na wyżywienie w miesiącu sierpniu 2007 r. uzasadnił ją w sposób przekonywujący ograniczonymi zasobami finansowymi pozwalającymi na wydatkowanie na ten cel, ze względu na liczbę osób potrzebujących na terenie gminy, środków w ciągu jednego kwartału raz na daną osobę oraz okolicznością przyznania skarżącej już świadczenia w [...] kwartale tj. w [...] 2007 r.
W aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajduje się oznaczone datą [...] lipca 2007 r. zestawienie środków finansowych przeznaczonych w 2007 r. na dożywianie w ramach realizacji programu określonego w ustawie z dnia 29 grudnia 2005 r. wraz ze szczegółowymi zasadami ich podziału, w tym z uwzględnieniem środków przewidzianych na [...] kwartał 2007 r., z którym to zestawieniem skarżąca została zapoznana.
Ze względu na to, iż - w ocenie Sądu – rozstrzygając w przedmiotowej sprawie organy nie przekraczały granic uznania administracyjnego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono o oddaleniu skargi.