Uzasadnienie
Prezydent Miasta w decyzji z dnia [...] kwietnia 2020 r. orzekł o odmowie uznania R. P. za osobę bezrobotną. Od powyższej decyzji R. P. złożył odwołanie do Wojewody Kujawsko-Pomorskiego, który postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] orzekł o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Pismem z dnia [...] września 2020 r. uzupełnionym pismem z dnia [...] września 2020 r. R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na powyższą decyzję Prezydenta Miasta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 P.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji".
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wystąpiła ze skargą na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2020 r. w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną. Od decyzji tej skarżący złożył do Wojewody Kujawsko-Pomorskiego odwołanie jednakże intencję swojej skargi uczynił decyzję Prezydenta Miasta. Prezydent Miasta, działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanej decyzji przysługiwało stronie prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania.
Skoro skarżący wykorzystał przysługujący mu środek prawny celem wzruszenia zaskarżonej decyzji ale zaskarżył do Sądu decyzję organu I instancji to nie został zatem spełniony formalny warunek wniesienia skargi do sądu. Powyższe skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego rozpoznania skargi. Rozpoznanie takiej skargi przez Sąd stanowiłoby naruszenie fundamentalnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu.
O powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł w sentencji.