Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 grudnia 2013 r. P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 stycznia 2014r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Zarządzeniem z tej samej daty wezwano jednocześnie skarżącego do nadesłania 7 odpisów skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 13 lutego 2014r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji – k. 8).
W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżący nie uzupełnił wpisu należnego od skargi, ani też nie nadesłał odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 stycznia 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Wysokość wpisu do uiszczenia ustalona została na podstawie § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wynosi 500 zł.
W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, skarżący nie uiścił należnego wpisu w zakreślonym przez sąd terminie, który względem skarżącego upłynął w dniu 20 lutego 2014 r.
Ponieważ nałożony na stronę skarżącą obowiązek nie został wykonany, sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.