Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 26 maja 2008 r., II SA/Bd 96/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych

Sprawa

w sprawie ze skargi J. K., R. K., Z. P., H. B. – W., I. D. i I. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić wniosek.

Skład

sędzia NSA Wiesław Czerwiński przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu [...] kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku strona skarżąca wskazała, iż zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Ich miesięczny dochód stanowią świadczenia emerytalne, które wynoszą łącznie [...] zł. Posiada działkę rekreacyjną o powierzchni [...] m2, samochód osobowy oraz zgromadzone oszczędności w wysokości [...] zł.

Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2008 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy stwierdzając, iż sytuacja majątkowa skarżącego pozwala mu na poniesienie kosztów sądowych.

Od powyższego postanowienia skarżący złożył w dniu [...] maja 2008 r. sprzeciw, podnosząc, iż wnosząc skargę wystąpił w imieniu mieszkańców bloku nr [...] przy ulicy O. w B.. W jego ocenie przedmiotowa sprawa ma charakter społeczny, a nie prywatny w związku, z czym nie powinien on ponosić kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Zatem, w świetle art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z przepisu tego wyraźnie wynika, iż jedynym kryterium, jakim kieruje się Sąd rozpatrując wniosek strony w tym przedmiocie są możliwości zarobkowe i sytuacja finansowa strony. Powołany przepis nie pozostawia również wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Dodatkowo podkreślić należy, że celem instytucji prawa pomocy jest wsparcie tych osób, których sytuacja majątkowa jest taka, ze nie są one w stanie same ponieść kosztów toczącego się postępowania, a to pozbawiłoby je możliwości skorzystania z konstytucyjnie zagwarantowanego prawa do sądu. Tym samym ma ona charakter wyjątkowy.

Z oświadczenia skarżącego wynika, że posiada on wraz z małżonką stałe dochody z emerytury w łącznej wysokości [...] zł miesięcznie. Ponadto jest właścicielem mieszkania, samochodu osobowego, działki rekreacyjnej oraz posiada oszczędności pieniężne w wysokości [...] zł. W ocenie Sądu jego sytuacja majątkowa nie pozwala na uznanie, iż nie jest on w stanie ponosić kosztów postępowania sądowego. Wskazać należy, również, iż twierdzenia skarżącego, iż przedmiotowa sprawa ma charakter społeczny, a nie prywatny nie stanowią przesłanki do oceny możliwości finansowych skarżącego w kwestii ponoszenia kosztów sądowych. Nadmienić należy dodatkowo, iż wskazany powyżej przepis art. 246 p.p.s.a. dotyczy strony postępowania, którą w przedmiotowej sprawie jest skarżący i nie różnicuje pozycji tejże strony z uwagi na charakter sprawy. Jednocześnie Sąd chce podkreślić, że skarżący dochodzi w przedmiotowym postępowaniu swoich praw związanych z budową parkingu w okolicy jego miejsca zamieszkania, a tym samym sprawa ta dotyczy jego interesów i osób tam zamieszkujących i nie ma charakteru powszechnego dotyczącego wszystkich obywateli. Powyższego nie zmienia fakt, że prawa skarżącego pokrywają się uprawnieniami innych osób, z których niektórzy występują w przedmiotowej sprawie również jako strona skarżąca.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.