Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], stwierdzającą wykonanie obowiązku nałożonego postanowieniem tegoż organu z dnia [...] marca 2009 r., nr [...].
Ponieważ wskazaną wyżej skargę w imieniu D. S. wniósł H. F., który podając się za pełnomocnika skarżącego nie wykazał należycie swojego umocowania, wezwano wnoszącego skargę do usunięcia braków formalnych skargi przez wykazanie, iż jest on uprawniony do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym w rozumieniu art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.
W odpowiedzi na to wezwanie H. F. wyjaśnił, iż skarżący D. S. jest jego zięciem. Do pisma załączył również odpis dokumentu pełnomocnictwa z notarialnie poświadczonym podpisem reprezentowanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Jeżeli zaś okaże się, iż skarga została wniesiona w imieniu strony skarżącej przez osobę, która nie należy do grona podmiotów wskazanych w powołanym wyżej przepisie, to przyjmuje się, że jest ona obarczona nieusuwalnym brakiem formalnym, który prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Skoro z wyjaśnień wnoszącego skargę wynika, że skarżący jest jego zięciem, a w przepisie art. 35 § 1 p.p.s.a. nie zaliczono powinowatego do grona podmiotów, które mogą być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, należy uznać, że skarga obarczona jest nieusuwalnym brakiem formalnym, co musi skutkować jej odrzuceniem przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.