Uzasadnienie
Gmina Cekcyn wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 5 czerwca 2015 r. nr 56/2015 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie wysokości i zasad wypłacania diet oraz zwrotu kosztów podróży służbowych dla przewodniczących organów wykonawczych jednostek pomocniczych gminy.
Pismem z dnia 27 sierpnia 2015 r. wezwano skarżącą Gminę Cekcyn do przedłożenia odpisu uchwały stanowiącej podstawę do wniesienia do Sądu przedmiotowej skargi, podjętej w trybie art. 98 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca gmina w zakreślonym przez Sąd terminie, ani do dnia wydania przedmiotowego postanowienia nie przedłożyła żądanej uchwały. Jedynie przy piśmie z dnia 1 września 2015 r. została nadesłana uchwała nr V/44/15 Rady gminy Cekcyn z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie ustalenia wysokości i zasad wypłacania diet oraz zwrotu kosztów podróży służbowych dla przewodniczących organów wykonawczych jednostek pomocniczych Gminy Cekcyn.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 10 września 2015 r. odrzucił skargę Gminy Cekcyn na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.).
Wnioskiem z dnia 30 września 2015 r. Gmina Cekcyn zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, dołączając jednocześnie wymaganą uchwałę z dnia 31 lipca 2015 r. Skarżąca wskazała stojąc na stanowisku, że nie przedłożyła wymaganej uchwały w terminie wyznaczonej przez bez swojej winy. Podkreśliła, że w chwili niewłaściwego wykonania ww. wezwania stosowna uchwała Rady Gminy Cekcyn była podjęta i obowiązywała, a tym samym wymóg z art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym był wówczas spełniony.
W ocenie skarżącej niewykonanie ww. wezwania w terminie tylko na skutek przesłania do Sądu niewłaściwej uchwały Rady Gminy Cekcyn nie było zamierzone czy podjęte świadomie przez skarżącą i nie może być traktowane jako zawinione uchybienie, wywołujące tak niekorzystne skutki, jak odrzucenie skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Kujawsko-Pomorskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz.270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a.
Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym stanowi art. 85 P.p.s.a.
Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy.
Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek.
Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony.
Jeżeli czynności uchybiono na skutek błędu przydzielonego do określonych zadań pracownika, zadaniem skarżącej jest zaś uprawdopodobnienie, że błąd nie wynikał z zaniedbania osoby, której powierzono wykonanie czynności oraz zaistniał na skutek nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było przewidzieć i skutecznie im przeciwdziałać. W ramach kryterium dochowania należytej staranności mieści się bowiem niewątpliwie prawidłowe zorganizowanie pracy zatrudnionych pracowników i kontrola sposobu wykonania powierzonej czynności.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wskazuje, że wysłanie do Sądu innej uchwały wynikało z błędu pracownicy urzędu K. K.. Jak wynika z treści załączonej do wniosku o przywrócenie terminu notatki służbowej z dnia 28 września 2015 r. sporządzonej przez sekretarz Gminy Justynę Gackowską wynika, że K. K. po zapoznaniu się z treścią wezwania Sądu z dnia 27 sierpnia 2015r. błędnie zrozumiała, iż ma być przesłana uchwała, która była przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Kujawsko-Pomorskiego, a która stała się przyczyną wniesienia skargi do sądu administracyjnego. K. K. wyjaśniła ponadto, że w czasie, gdy była zwoływana sesja nadzwyczajna oraz podejmowana uchwała radnych wyrażająca zgodę na wniesienie skargi w tej sprawie (lipiec 2015 r.) przebywała na kilkutygodniowym urlopie wypoczynkowym i dlatego nie odnotowała faktu podjęcia takiej uchwały. Dlatego też nieświadomie przedłożyła Wójtowi do podpisu pismo do Sądu z załączoną niewłaściwą uchwałą Rady Gminy Cekcyn. Działanie to było wynikiem niezamierzonej pomyłki.
W ocenie Sądu treść wniosku o przywrócenie terminu oraz dołączone do niego dokumenty, tj. notatka służbowa, nie uprawdopodabniają jednak, aby zaistniały nadzwyczajne okoliczności dotyczące pracownicy urzędu. Z przedłożonego dokumentu wynika jedynie, że przesłanie niewłaściwej uchwały nastąpiło w wyniku błędu pracownika. Nie zaistniały żadne okoliczności, które mogły obniżyć jej koncentrację w pracy, czy też ewentualna niedyspozycja pracownicy miała charakter nagły i niespodziewany. Mając na uwadze powyższe, błędne wykonanie przez pracownicę powierzonej czynności należy ocenić jako zaniedbanie. Z przełożonych dokumentów nie wynika bowiem, aby zastałą sytuacja można było kwalifikować jako wynik wystąpienia przeszkody, której nie można było przeciwdziałać i usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Wobec powyższego Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 5 czerwca 2015 r. nr 56/2015 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie wysokości i zasad wypłacania diet oraz zwrotu kosztów podróży służbowych dla przewodniczących organów wykonawczych jednostek pomocniczych gminy i odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie uchwały Rady Gminy Cekcyn z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Kujawsko-Pomorskiego.
Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.