Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 28 września 2011 r., II SA/Bd 970/11

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi D. Cz. w przedmiocie nałożenia grzywny za bezczynność Prezydenta Miasta [...] postanawia: odrzucić skargę.

Skład

sędzia WSA Elżbieta Piechowiak przewodniczący

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia [...]czerwca 2011r., doprecyzowanym w piśmie z dnia [...] września 2011r. D. Cz. z powołaniem się na art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o wymierzenie Prezydentowi Miasta [...] grzywny z powodu "bezczynności i przewlekłości w procedowaniu przy wydaniu decyzji w przedmiocie likwidacji barier architektonicznych".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi obowiązkiem sądu jest zbadanie dopuszczalności wniesionego środka zaskarżenia, między innymi w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Zakres tej właściwości a jednocześnie zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego wyznacza art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne akty lub czynności niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Ponadto stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Natomiast zupełnie inny charakter ma skarga na niewykonanie wyroku, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Powołany przepis przewiduje bowiem uprawnienie sądu mające na celu wymuszenie wykonania przez konkretny organ administracji publicznej wyroku sądowego, pozostające obok i w związku z uprawnieniami orzeczniczymi. Są to uprawnienia dyscyplinujące organ administracji publicznej i represyjne w stosunku do niego. (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjni Komentarz Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005 str. 479). Jednakże wniesienie skargi na podstawie powołanego przepisu jest możliwe w dwóch przypadkach 1) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz 2) w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz pod redakcją prof. R.Hausera prof. M. Wierzbowskiego Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2011 str. 548).

Skarga w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. służy zatem skarżącemu wyłącznie w ściśle określonych przez ten przepis wypadkach i odnosi się wyłącznie do wyroków sądów administracyjnych. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący domaga się nałożenia grzywny na Prezydenta Miasta [...] w trybie powołanego przepisu z powodu bezczynności i przewlekłości postępowania zainicjowanego jego wnioskiem o przyznania dofinansowania ze środków PFRON na likwidację barier architektonicznych, a nie postanowień wydawanych przez sąd administracyjny.

Zatem skarga na niewykonanie postanowienia o wymierzenie grzywny za bezczynność organu w przedmiocie wydania decyzji podlega odrzuceniu z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia