Uzasadnienie
M. S. złożył skargę, zawartą w piśmie z dnia 25.08.2004 r., na odmowę Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. uwzględnienia nabytych przez skarżącego uprawnień do dwóch dodatkowych norm powierzchni mieszkalnej, przy rozpatrywaniu wniosku o wypłatę ekwiwalentu za rezygnację z kwatery stałej.
W odpowiedzi na skargę Wojskowa Agencja Mieszkaniowa Oddział Regionalny w B. wniosła o jej odrzucenie.
Organ wskazał, że zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy z 22.06.1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, w brzmieniu obowiązującym do 30.06.2004 r., ekwiwalent pieniężny wypłaca się na podstawie umowy zawartej między dyrektorem oddziału rejonowego (aktualnie regionalnego) a osobą uprawnioną. W związku z tym, że wypłata ekwiwalentu jest czynnością z zakresu stosunków cywilnoprawnych, także odmowa wypłaty nie podlega rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej. Również ustalenie przysługujących wnioskodawcy uprawnień do powierzchni użytkowej podstawowej nie ma formy decyzji administracyjnej, a w związku z tym nie podlega zaskarżeniu w drodze skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwanej p.p.s.a.) - sądy administracyjne powołane są wyłącznie do rozpoznawania spraw administracyjnych tj. spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz spraw innych z mocy ustaw szczególnych.
Jednocześnie w art. 3 p.p.s.a. ustawodawca zastrzegł, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje wyłącznie orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków niż wymienione uprzednio, a podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w zakresie wydawania decyzji, postanowień oraz wskazanych aktów i czynności.
W rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy stanowiska Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. w przedmiocie uprawnień do dodatkowej powierzchni mieszkalnej, wyrażonego w związku z obliczeniem wysokości ekwiwalentu za rezygnację z kwatery stałej.
Z twierdzeń stron niespornie wynika, że wniosek o wypłatę ekwiwalentu złożony został w dniu 07.09.2000 r. i umowa w tym przedmiocie nie została zawarta.
Wobec powyższego w sprawie wypłaty ekwiwalentu zastosowanie mają przepisy ustawy z 22.06.1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1995 r. Nr 86, poz. 433 ze zm.) w związku z art. 19 ust. 3 ustawy z 16.04.2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r. Nr 116, poz. 1203) stanowiącym, iż w sprawach wypłaty ekwiwalentu za rezygnację z kwatery, dyrektor oddziału regionalnego WAM, rozpatrując wniosek osoby uprawnionej o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery złożony do 30.06.2004 r., a niezakończony zawarciem umowy, stosuje przepisy ustawy obowiązującej do 30.06.2004 r.
W myśl art. 47 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, w brzmieniu obowiązującym do 30.06.2004 r., ekwiwalent pieniężny za rezygnację z kwatery wypłaca się na podstawie umowy zawartej między dyrektorem oddziału rejonowego (regionalnego) agencji, a osobą uprawnioną.
Kwestia uprawnień do powierzchni mieszkalnej jest elementem uwzględnianym przy obliczaniu wysokości ekwiwalentu pieniężnego.
Nie można więc przyjmować, że rozstrzyganie zagadnienia związanego z dodatkowymi normami powierzchni mieszkalnej odbywa się w odrębnym postępowaniu.
W konsekwencji odmowa właściwego Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM co do uwzględnienia wnioskowanych przez skarżącego dodatkowych norm powierzchni mieszkalnej, wyrażona w piśmie z dnia 25.08.2004 r. nie stanowi decyzji, postanowienia, aktu lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Oznacza to, że zaskarżone działanie organu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Skoro wypłata ekwiwalentu odbywa się w drodze umowy cywilnoprawnej, to roszczenia dotyczące wysokości tego ekwiwalentu powinny być dochodzone na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym.
Słusznie więc podniesiono w odpowiedzi na skargę, że tak jak wypłata ekwiwalentu oraz odmowa wypłaty, tak też ustalenie przysługujących wnioskodawcy uprawnień do powierzchni mieszkalnej nie ma formy decyzji administracyjnej.
Ze względów wyżej przedstawionych należało uznać, że sprawa o wskazanym przez stronę przedmiocie zaskarżenia nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skutkowało to odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.