Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 lipca 2010 r. skarżąca V. W.-W. wniosła do Dyrektora Szpitala Uniwersyteckiego im. dr A. Jurasza w B. o udostępnienie do wglądu kompletnej dokumentacji z konkursu ofert o udzielenie zamówienia na świadczenia zdrowotne przez lekarzy do kompleksowego postępowania diagnostyczno - terapeutycznego w warunkach stacjonarnych oraz ambulatoryjnych o nr [...] wraz z ofertami oraz zawartymi umowami. Jako podstawę prawną wniosku wskazała art. 2 w zw. z art. 1, 4, 10 ust. 1, 12 ust. 2 pkt 1 i 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
W dniu 15 lipca 2010 r. skarżąca wystąpiła, jako pełnomocnik dr n. med. R. B. - uczestnika konkursu ofert o udzielenie zamówienia na świadczenia zdrowotne przez lekarzy do kompleksowego postępowania diagnostyczno - terapeutycznego w warunkach stacjonarnych oraz ambulatoryjnych o nr [...], z wnioskiem o przekazanie jej informacji związanych z tym postępowaniem.
Wniosek z dnia 15 lipca 2010 r. został przez Szpital rozpatrzony pismem z dnia [...] r. nr [...].
W dniu 16 lipca 2010 r. skarżąca rozszerzyła swój wniosek dotyczący dostępu do informacji publicznej z dnia 5 lipca 2010 r. żądając udostępnienia do wglądu wszystkich umów na udzielanie świadczeń zdrowotnych, aktualnie obowiązujących i wiążących Szpital oraz świadczeniodawców, zawartych w Klinice Neurochirurgii i Neurotraumatologii oraz Klinice Otolaryngologii i Onkologii Laryngologicznej SU nr 1, wraz z podległymi jednostkami i komórkami organizacyjnymi.
Pismem z dnia 16 lipca 2010 r. Szpital uwzględnił wniosek skarżącej w zakresie udostępnienia jej dokumentów przedmiotowego postępowania konkursowego w postaci regulaminu postępowania, projektu umowy oraz protokołu z prac komisji konkursowej, wyznaczając zarazem termin udostępnienia dokumentów na 19 lipca 2010 r. Równocześnie odmówiono skarżącej udostępnienia do wglądu i sporządzenia fotokopii ofert oraz zawartych umów. Odmowę udostępnienia wnioskowanych dokumentów Szpital uzasadnił tym, że nie jest objęty zakresem podmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponadto wskazano także, że wnioskowane o udostępnienie do wglądu dokumenty nie stanowią informacji publicznej, jak również, iż żądanie dostępu do tych dokumentów w formie wglądu jest niezgodne z art. 3 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 115 § 13 Kodeksu karnego, jako że dokumenty te nie są dokumentami urzędowymi. Dodatkowo wskazano, niezależnie od powyżej wskazanych argumentów, iż wnioskowane dokumenty nie mogłyby być udostępnione z uwagi na konieczność ochrony interesu prywatnego oferentów.
W dniu 19 lipca 2010 r. skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy argumentując, iż Szpital jest podmiotem zobowiązanym do stosowania ustawy oraz że wnioskowane dokumenty stanowią informację publiczną. W tym samym dniu skarżąca zapoznała się z dokumentami udostępnionymi zgodnie z pismem Szpitala z dnia 16 lipca 2010 r.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Szpitala podtrzymał pismem z dnia [...] r. odmowę udostępnienia wnioskowanych, a nieudostępnionych dokumentów.
Pismem z dnia 29 sierpnia 2010 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o udostępnienie jej informacji publicznej zgodnie z jej wnioskiem z dnia 5 lipca 2010 r. oraz 16 lipca 2010 r. w zakresie dotyczącym dotychczas nie ujawnionych ofert oraz umów.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Szpitala podtrzymał w całości prezentowane do tej pory stanowisko, zawarte w piśmie z dnia [...] r. oraz decyzji z dnia [...] r. oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych.
W ramach rozpoznawania skargi w niniejszej sprawie podkreślić należy, że właściwość sądu administracyjnego dotyczy wszelkich spraw objętych ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.) z wyłączeniem spraw, o których stanowi przepis art. 22 ust. 1 tej ustawy. Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji. W przepisie tym ustawodawca wyłączył kognicję sądu administracyjnego w sprawach, w których podmiotowi odmówiono dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się wymienione w nim okoliczności.
Z przepisów art. 21 i art. 22 ust. 1 powoływanej ustawy wynika, że o sposobie dochodzenia dostępu do informacji na drodze postępowania sądowoadministracyjnego lub na drodze procesu cywilnego przed sądem powszechnym decyduje przedmiot ochrony (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2008 r. I OSK 1021/08, LEX nr 565663).
W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Szpitala odmówił skarżącej udostępnienia informacji publicznej m.in. z uwagi na konieczność ochrony interesu prywatnego oferentów. W związku z tym należy wskazać, że w takiej sytuacji kognicja sądu administracyjnego nie znajduje zastosowania, a właściwym do rozpoznania sprawy jest sąd powszechny – jak podano wyżej. Użyte w omawianym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej określenie "z powołaniem się" ma takie znaczenie, iż wystarczy, aby podmiot dysponujący daną informacją w rozstrzygnięciu powołał się na wymieniony w tym przepisie przedmiot ochrony, aby skutecznie wyłączyć możliwość jego kontroli przez sąd administracyjny (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2008 r. I OSK 991/08, LEX nr 565669).
Sąd administracyjny nie ma obowiązku badania, czy organ wydając decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej prawidłowo zastosował wskazany przepis (wyrok WSA w Warszawie z 22 maja 2009 r., II SA/Wa 1624/08, niepubl.).
Art. 22 ust. 1 cyt. ustawy w praktyce może wywoływać problemy interpretacyjne i spory kompetencyjne. Podstawowym problemem jest brak pewności, czy złożenie powództwa do sądu powszechnego wyklucza tym samym wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Może bowiem nasuwać się pytanie o właściwość sądu, gdy ta sama informacja publiczna stanowi jednocześnie tajemnicę wymienioną w nim oraz której on nie wskazuje, a decyzja o odmowie jej udostępnienia jest motywowana powołaniem się na obie te tajemnice. Taki przypadek uzasadnia dochodzenie dostępu do informacji w formie powództwa o nakazanie udostępnienia konkretnych informacji przed sądem powszechnym, który uprawniony jest do badania także merytorycznej zasadności przesłanek odmowy udostępnienia informacji.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę jako niedopuszczalną odrzucił.