Uzasadnienie
Wójt Gminy R. decyzją... z dnia... 2014 r. na podstawie art. 104 Kpa, art. 17 ust. 1 pkt 1, ust. 1a, ust. 1b, ust. 3-4, art. 20, art. 23 ust. 1-4, ust.4a, i ust. 5a-5c, art. 24, art.26 ust. 1-2 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1456 z zm.), § 8 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczeniach rodzinne (Dz.U z 2013 r., poz. 3), rozporządzenia Rady Ministrów z 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się, stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłki rodzinne oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz.U. z 2012 r., poz. 959), po rozpatrzeniu wniosku złożonego dnia... 2014 r., przez J. Ł. odmówił przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej wnioskowanego na E. B. z uwagi na brak przesłanki z art. 17 ust. 1a pkt 2 ww. ustawy.
Od tej decyzji odwołanie wniosła J.Ł. wskazując, że jest ustanowiona opiekunem prawnym E. B. oraz przedstawiła jej sytuację rodzinną.
SKO w B. decyzją z... 2014 r. (nr...) na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 z zm.) art. 17 ust. 1 pkt 4, ust. 1a ww. ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy, wywodząc że E. B. posiada rodzeństwo i z tego powodu nie zostały spełnione wszystkie ustawowe przesłanki przyznania wnioskowanego świadczenia.
Na tę decyzję J. Ł. wniosła, skargę wywodząc, że nie zgadza się z decyzją wskazując, że sprawuje opiekę nad niepełnosprawną ciocią E. B., która jest siostrą jej ojca i jest jej opiekunem prawnym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.
Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Natomiast stosownie do przepisów art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy natomiast wynika, że skarżąca J. Ł. złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad swoją ciotką E. B. legitymującą się orzeczeniem Powiatowego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności o znacznym stopniu niepełnosprawności - niepełnosprawność istnieje od wczesnego dzieciństwa.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że świadczenie pielęgnacyjne to obok zasiłku pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego jedno ze świadczeń opiekuńczych określonych w art. 2 pkt 2 ww. ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, przysługujących z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Ma ono zrekompensować rodzinie utratę źródła dochodu w sytuacji, gdy dalsze zarobkowanie członka rodziny jest nie do pogodzenia z koniecznością opieki.
Przysługuje ono – po myśli art. 17 ust. 1 tej ustawy- z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej:
- 1) matce albo ojcu,
- 2) opiekunowi faktycznemu dziecka,
- 3) osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej,
- 4) innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. -
Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności
- - jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami:
konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
Po myśli przepisu 1a wskazanego art. 17 ustawy osobom, o których mowa w ust. 1 pkt 4, innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki, przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, w przypadku gdy spełnione są łącznie następujące warunki:
- 1) rodzice osoby wymagającej opieki nie żyją, zostali pozbawieni praw rodzicielskich, są małoletni lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
- 2) nie ma innych osób spokrewnionych w pierwszym stopniu, są małoletnie lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
- 3) nie ma osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Z akt sprawy wynika natomiast, że wskazana we wniosku skarżącej E. B., której rodzice nie żyją jest ciotką skarżącej i ma dwoje rodzeństwa: brata (ojca strony skarżącej), który jest na rencie i opiekuje się żoną oraz siostrę otrzymującą rentę strukturalną, co oznacza że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki z art. 17 ust. 1 lit. a pkt 1-3 ustawy o świadczeniach rodzinnych. I dlatego zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Okoliczności podnoszone w skardze w świetle przywołanych przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych pozbawione są znaczenia prawnego.
W tym stanie rzeczy stwierdziwszy brak przesłanek wskazanych treścią ww. przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a- c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 151 tej ustawy sąd skargę oddalił.