Uzasadnienie
II SAlBd 99/04
Rada Gminy w A. uchwałą nr [...] z dnia [...] 2003 r. przyjęła w całości zarzut wniesiony przez Zespół Rolników Indywidualnych reprezentowanych przez K. Ś. do projektu miejscowego planu zagospodarowania obszaru w obrębie ewidencyjnym R. gmina A., położonego pomiędzy drogą Nr [...] do S., a granicą z miastem A. i ul. D. oraz od strony południowej - drogą gminną dzielącą obręb N. z obrębem S., w zakresie ograniczenia w wykonywaniu prawa własności w odniesieniu do ograniczenia chowu zwierząt na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], objętych liniami rozgraniczającymi teren o symbolu w projekcie planu -" [...]"
Na powyższą uchwałę K. Ś. złożył w dniu [...]. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zarzucając
- naruszenie prawa materialnego, tj.:
• art. 18 ust. 2 pkt 9 cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 85 cyt. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przed podjęcie zaskarżonej uchwały na sesji Rady Gminy w dniu [...] bez udziału zainteresowanych, w tym skarżącego, spowodowanego zawinieniem organu,
• art. 18 ust. 2 pkt 1 w zw. z pkt 9 cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 85 cyt. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez podjęcie zaskarżonej uchwały na sesji Rady Gminy w dniu [...] z naruszeniem minimalnego, ustawowego 21-dniowego terminu przewidzianego na jej zwołanie
- naruszenie zasad zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2 cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, a którymi powinna kierować się Rada Gminy przy kształtowaniu ładu przestrzennego obszaru planistycznego,
- przekroczenie w zaskarżonych uchwałach granic władztwa planistycznego przynależnego organowi, o których mowa w art. 4 cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, przez nieuprawnione naruszenie interesów prawnych skarżącego oraz złamanie proporcji tych naruszeń w porównaniu z innymi zainteresowanymi mieszkańcami obszaru planistycznego,
- naruszenie w zaskarżonych uchwałach konstytucyjnej zasady państwa prawnego - zasady równości wszystkich obywateli wobec prawa oraz zasady sprawiedliwości społecznej - a także kardynalnych praw skarżącego, a to prawa własności gwarantowanego Konstytucją RP oraz przepisem art. 140 kc, zgodnie z którym w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno - gospodarczym przeznaczeniem swego prawa.
Rada Gminy w A. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie.
Jednocześnie wskazała, że w procedurze podejmowania uchwał nastąpiło naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 z późno zm.) mające zastosowanie w sprawie na mocy art. 85 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717) w sprawie zawiadomienia o terminie sesji rozpatrującej nieuwzględnione protesty i zarzuty imiennie zainteresowanych.
W związku z powyższym na XII sesji Rady Gminy w dniu [...] uchwałą nr [...] uchylono zaskarżoną uchwałę.
Na rozprawie w dniu [...] pełnomocnik skarżącego cofnął skargę i wniósł o zasądzenie od organu kosztów zastępstwa według norm przepisanych i uiszczonego wpisu w kwocie 300 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej ppsa - skarżący może cofnąć skargę, Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając na uwadze, że zaskarżona uchwała została uchylona po wniesieniu skargi przez K. Ś., należało uznać cofnięcie skargi za dopuszczalne i skuteczne.
W konsekwencji zachodziła podstawa do umorzenia postępowania na podstawie art. 160 § 1 pkt 1 ppsa.
Ponadto zaznaczyć trzeba, że uchylenie zaskarżonej uchwały w następstwie wniesionej skargi odpowiada sytuacji regulowanej przez art. 54 § 3.
Wobec powyższego w sprawie miał odpowiednie zastosowanie przepis art. 54 § 3 ppsa oraz art. 201 § 1 ppsa.
Uzasadnionym więc było zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania obejmujących wpis od skargi w kwocie 300 zł i koszty zastępstwa procesowego przewidziane w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).