Uzasadnienie
Na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z zm.) oraz art. 104 Kpa- Prezydent Miasta B. decyzją nr... z... 2014 r. orzekł o utracie z dniem... 2014 r. przez skarżącego M. C. prawa do zasiłku, z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. W odwołaniu M. C. zakwestionował okres jak również wysokość zasiłku, wnosząc o jego wypłatę w wysokości 120% w okresie co najmniej roku od dnia... 2013 r., gdyż legitymuje się ponad 20-letnim okresem podlegania ubezpieczeniu w ZUS (okresem składkowym), ale takiego okresu nie ustalił PUP w B., gdyż nie uwzględnił okresów pobierania zasiłku dla bezrobotnych i świadczenia rentowego z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
Wojewoda K.-P. decyzją... na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2, art. 72 i art. 73 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 139 ww. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy ww. decyzję, wywodząc że M. C. nie legitymował się wskazanym w art. 73 ust. 1 20-letnim okresem upoważniającym do pobierania zasiłku przez 12 miesięcy, natomiast kwestie jego wysokości reguluje art. 72 ust. 1-3, z którego wynika, że jego wysokość wynosi 823,60 zł miesięcznie w okresie pierwszych 3 miesięcy i 646,70 zł miesięcznie w okresie kolejnych miesięcy, przy czym bezrobotnemu przysługuje zasiłek w wysokości: 80% kwoty zasiłku określonego wyżej, jeżeli legitymuje się łącznym okresem uprawniającym do zasiłku w wymiarze do 5 lat, 120% kwoty zasiłku określonego wyżej, jeżeli legitymuje się łącznym okresem uprawniającym do zasiłku w wymiarze co najmniej 20 lat.
W skardze M. C. zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, domagając się jak w odwołaniu zasiłku w wysokości 100% w okresie co najmniej roku od... 2013 r. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływanej dalej jako "Ppsa" uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do przepisów art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy natomiast wynika, że decyzją... 2013 r. nr... na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2 i art. 72 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) Prezydent Miasta B. uznał skarżącego z dniem... 2013 r. za osobę bezrobotną przyznając zasiłek dla bezrobotnych od... 2013 r. w wysokości 100% kwoty zasiłku. W decyzji tej nie określono daty końcowej statusu bezrobotnego ani daty końcowej wypłaty przyznanego zasiłku, co należy w tym miejscu szczególnie mocno podkreślić.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że przepisy art. 72 ust. 1-3 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z zm.) stanowią, że wysokość zasiłku wynosi 823,60 zł miesięcznie w okresie pierwszych 3 miesięcy posiadania prawa do zasiłku i 646,70 zł miesięcznie w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa, przy czym bezrobotnemu przysługuje zasiłek w wysokości:
- - 80% kwoty zasiłku określonego wyżej, jeżeli legitymuje się łącznym okresem uprawniającym do zasiłku w wymiarze do 5 lat,
- - 120% kwoty zasiłku określonego wyżej, jeżeli legitymuje się łącznym okresem uprawniającym do zasiłku w wymiarze co najmniej 20 lat.
Natomiast przepisami regulującymi kwestię okresów uprawniających do zasiłku są przepisy art. 72 ust. 2, 4, 5 i 5a przywoływanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy: ustęp 2 odsyła do art. 71 ust. 1 pkt 2, ust 2 pkt 1,2,4 i 5 oraz ust. 7 tej ustawy. Stanowi ona, że okres pobierania zasiłku może wynosić 6 miesięcy albo 12 miesięcy, co uzależnione jest m.in. od miejsca zamieszkania, stażu pracy i wieku. Art. 73 ust. 1 tej ustawy stanowi natomiast, że okres pobierania zasiłku wynosi:
- 1) 6 miesięcy - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze powiatu, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, 2)12 miesięcy dla bezrobotnych:
- - zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze powiatu, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, lub
- - powyżej 50 roku życia oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku lub
- - którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat a małżonek bezrobotnego jest również bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania po dniu nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego.
Z akt sprawy wynika, że skarżący pobierał zasiłek od....2013 r. do....2014 r. tj. przez 6 miesięcy zamieszkiwania w rejonie, gdzie stopa bezrobocia nie przekraczała 150% stopy bezrobocia w kraju, co oznacza, że nie spełniał art. 73 ust. 1 pkt 2 ustawy. Nie mieszkał w rejonie, gdzie stopa bezrobocia przekracza 150 % stopy bezrobocia w kraju i nie posiadał 20-letniego okresu uprawniającego do zasiłku. Z przepisu art. 73 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy zasiłek dla bezrobotnych, którzy ukończyli 50 rok życia wypłacany jest przez okres 12 miesięcy, jeżeli jednocześnie jest spełniona druga konieczna przesłanka - co najmniej 20 letni okres uprawniający do zasiłku. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie posiadał 20 – letniego okresu uprawniającego do pobierania zasiłku przez okres 12 miesięcy. Przepisy art. 71 i art. 72 przewidują, że podstawowym kryterium zaliczania okresów zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej do okresu uprawniającego do zasiłku jest istnienie obowiązku opłacania składki na Fundusz Pracy od osiąganego wynagrodzenia lub dochodu.
Wynika z nich że okresami uprawniającymi do zasiłku dla bezrobotnych nie są okresy, za które osobie bezrobotnej wypłacono zasiłki dla bezrobotnych oraz okresy pobierania renty inwalidzkiej, bowiem przepis art. 71 ust. 2 określa wyczerpująco sytuacje uznawane za równorzędne wykonywaniu pracy, co nie oznacza, że są równoznaczne z okresem uprawniającym do zasiłku. Okresy pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy i zasiłku dla bezrobotnych, w myśl art. 71 ust. 2 pkt 3 i pkt 4 ww. ustawy, nie zostały zaliczone przez ustawodawcę, w przepisie art. 72 ust. 2 do okresu uprawniającego do zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt lit. b w art. 72 ust. 2 ustawodawca pominął bowiem pkt 3 art. 71 ust. 2, a pkt 4 tego przepisu dotyczy okresów, za które były opłacane składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy, natomiast od zasiłków dla bezrobotnych nie są opłacane składki na Fundusz Pracy, a zatem ustawodawca wykluczył okresy pobierania zasiłków dla bezrobotnych oraz renty z tytułu niezdolności do pracy z zaliczenia tych okresów do okresu uprawniającego do zasiłku.
Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący udokumentował co najmniej 20 lat "okresu uprawniającego do zasiłku" o którym stanowi art. 72 ustawy. Z akt wynika natomiast, że skarżący udokumentował i legitymuje się okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym łącznie 17 lat, 6 miesięcy i 1 dzień. Do ww. okresu nie można zaliczyć dwóch okresów pobierania przez skarżącego zasiłku (od....2005 r. do....2005 i od....2007 r. do....2007 r.) oraz okresu pobierania świadczenia rentowego z tytułu częściowej niezdolności do pracy (od....2008 r. do....2013 r.).
Mając więc na uwadze treść przywołanych przepisów jak i to – o czym już wspomniano w niniejszym uzasadnieniu, że decyzja z... 2013 r. nr... nie określała daty końcowej zarówno statusu bezrobotnego jak i wypłaty przyznanego zasiłku, należało uznać, że wydając zaskarżoną decyzję organ postąpił prawidłowo i nie doszło do naruszenia przepisów obowiązującego prawa; zarówno formalnego jak i materialnego. Tym samym nie zostały spełnione przesłanki nakazujące uchylenie zaskarżonej decyzji wskazane treścią przywołanych przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd nie dopatrzył się także jakichkolwiek przesłanek nakazujących stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. I dlatego mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 tej ustawy orzeczono jak w sentencji wyroku.