Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 sierpnia 2010r. D. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.
W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej w skrócie "p.p.s.a."), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 7 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg dotyczących ewidencji i dowodów osobistych pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł.
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 września 2010r. wzywające skarżącego, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł., skarżący pismem z dnia 4 października 2010 r. wniósł o umorzenie kosztów sądowych (wniosek o przyznanie prawa pomocy). W celu uzupełnienia braków formalnych wniosku przesłano skarżącemu, na adres podany w piśmie z dnia 4 października 2010 r. urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF), jednakże skarżący nie odebrał korespondencji. Wobec tego zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 24 listopada 2010 r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 stycznia 2011r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 lutego 2011 r.
Na podstawie akt sprawy ustalono, iż skarżący nie uiścił wpisu należnego od skargi w ustawowym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do niego upłynął z dniem 15 lutego 2011 r.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.