Uzasadnienie
D. Ż. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego (k. 22). Skarżąca podniosła, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedyny jej dochód stanowi emerytura w wysokości 1.250 zł netto. Wnioskodawczyni poza częścią domu o powierzchni [...] m2 oraz działką o powierzchni [...] m2 nie posiada żadnych innych nieruchomości, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca podkreśliła, iż jest osobą schorowana tj. ma cukrzycę i jest po przebytej chorobie nowotworowej, co wymaga zwiększonych wydatków na leczenie. Wskazała także, iż niska emerytura nie starcza jej nawet na pokrycie bieżących wydatków, w tym uiszczenia opłat oraz pokrycie kosztów leczenia (k.22-23).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi bowiem w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
W rozpatrywanej sprawie D. Ż. spełniła ustawowe przesłanki do udzielenia jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, a mianowicie w odniesieniu do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż wnioskodawczyni jest osobą samotnie prowadzącą gospodarstwo domowe i schorowaną. Jedynym jej dochodem jest emerytura w wysokości 1.250 zł (k. 23). Wnioskodawczyni poza niewielkim domem i działką, nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód nie wystarcza jej zawsze na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych, w tym poniesienie kosztów leczenia.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącej oraz brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.