Uzasadnienie
F. Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżąca" bądź "spółka") złożyła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2023 r., Nr [...], w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o świadczenia opieki zdrowotnej w zakresie pomocy doraźnej i transportu sanitarnego udzielanej przez zespół transportu medycznego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w uzasadnieniu którego podniesiono, że brak zabezpieczenia spowoduje, że do momentu rozstrzygnięcia sprawy sądowej skarżąca utraci możliwość wykonywania świadczeń zdrowotnych, a umowa o udzielenie świadczeń zdrowotnych zostanie zawarta z innym podmiotem. Spółka będzie musiała czekać aż do pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy i ewentualnie do ponownego przeprowadzenia postępowania, co doprowadzi do powstania nieodwracalnych skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podstawowym warunkiem, od którego spełnienia uzależniona jest możliwość uwzględnienia wniosku, jest wykonalność aktu, którego dotyczy - przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, LEX nr 564242). Zagadnienie wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., II FZ 358/12, CBOSA). Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie - nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Decydujące znaczenie w rozpoznawanej sprawie miał więc charakter objętej wnioskiem decyzji.
Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2023 r., Nr [...], w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o świadczenia opieki zdrowotnej w zakresie pomocy doraźnej i transportu sanitarnego udzielanej przez zespół transportu medycznego. Akt ten – w ocenie sądu – jest rozstrzygnięciem nienadającym się do wykonania w rozumieniu powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie nakłada bowiem na stronę skarżącą jakichkolwiek obowiązków, jak też nie pozbawia jej żadnych dotychczas posiadanych przez nią uprawnień. Skarżąca uzasadniając swój wniosek wskazała na ewentualną szkodę w postaci utraty możliwości wykonywania świadczeń zdrowotnych oraz realizację przez NFZ umowy zawartej z innym niż skarżąca podmiotem, również uczestniczącym w postępowaniu konkursowym, którego sprawa dotyczy. Należy jednak zauważyć, że nawet w wypadku, gdyby sąd uwzględnił przedmiotowy wniosek, to nie spowodowałoby to żadnych zmian w sferze prawnej skarżącej spółki. Przede wszystkim, ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie stanowiłoby automatycznego uprawnienia po stronie skarżącej do zawarcia umowy z Funduszem.
W takiej sytuacji brak było podstaw do wstrzymania wykonania objętej wnioskiem decyzji, o czym orzeczono na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.