Uzasadnienie
J.Z. i K. Z. (zwani skarżącymi) złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2014 r., Nr[...], wydaną w przedmiocie udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości w celu założenia i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Bk 752/14 tutejszy Sąd odrzucił ww. skargę.
Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. sygn. akt II SA/Bk 752/14 tutejszy Sąd przywrócił skarżącym termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Pismem z dnia 3 października 2014 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podnieśli m.in., że brak uwzględnienia wniosku spowoduje wyrządzenie nieodwracalnej szkody oraz nieusuwalnych skutków. Zaznaczyli, że inwestor nie wskazał konkretnych terminów realizacji inwestycji. Podnieśli, że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przez organ poprzez udzielenie zezwoleń na zakładanie i przeprowadzanie systemów infrastruktury i wykonanie takiej decyzji może spowodować szkody i trudne do odwrócenia skutki, bowiem różnego rodzaju ciągi elektryczne, gazowe mogą zostać położone na nieruchomości, zaś los zgodności z prawem decyzji, zarówno tych zaskarżonych, jak i decyzji wydanych w oparciu o nie, w tym pozwolenie na budowę linii, pozostaje niepewny, aż do czasu zakończenia sprawy przed sądami administracyjnymi. Poza tym wskazano, że tutejszy Sąd dysponuje szerokim materiałem dowodowym, z którego wynika, że nieruchomość objęta zaskarżoną decyzją ma charakter rolniczy i są prowadzone na niej uprawy ekologiczne.
Powyższe uprawy nie mogą być skażone środkami chemicznymi, w tym ropopochodnymi, którymi posługuje się Inwestor dokonując realizacji budowy linii 400 kW. Stąd też przywrócenie stanu pierwotnego założenia będzie trwało kilka lat. Ponadto, w ocenie skarżących, szkodą będzie niemożność wykonywania władztwa nad swoja nieruchomością i niemożliwość korzystania z niej zgodnie z przeznaczeniem, w tym z dotacji unijnych. Zaznaczyli również, że przy rozpatrzeniu tego wniosku Sąd winien uwzględnić art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z którego wynika, że WSA w Białymstoku jest zobowiązany wstrzymać wykonanie decyzji. Argumentując swoje stanowiska wskazali Komentarz do ustawy o gospodarce nieruchomościami Bończak-Kucharczyk, opubl. Lex 2013 oraz postanowienie WSA w Białymstoku w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 526/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia jest oparte na zasadzie skargowości. Sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uzasadnione zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie została zaskarżona decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102 poz. 651 ze zm.). Przepis ten uprawnia do wydania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości celem wykonania decyzji wydanej na podstawie ust. 1 powołanego przepisu tj. decyzji o ograniczeniu - wbrew woli właściciela - sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń..
Skarżący wnieśli o wstrzymanie jej wykonania podnosząc m.in., że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przez organ poprzez udzielenie zezwoleń na zakładanie i przeprowadzanie systemów infrastruktury i wykonanie takiej decyzji może spowodować szkody i trudne do odwrócenia skutki, bowiem różnego rodzaju ciągi elektryczne, gazowe mogą zostać położone na nieruchomości, zaś los zgodności z prawem decyzji, zarówno tych zaskarżonych, jak i decyzji wydanych w oparciu o nie, w tym pozwolenie na budowę linii, pozostaje niepewny, aż do czasu zakończenia sprawy przed sądami administracyjnymi. Zaznaczyli również, że przy rozpatrzeniu tego wniosku Sąd winien uwzględnić art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z którego wynika, że WSA w Białymstoku jest zobowiązany wstrzymać wykonanie decyzji.
W ocenie Sądu żądanie skarżących należy uznać za uzasadnione. Tym bardziej, że tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 29 października 2014 r. sygn. akt II SA/Bk 1025/14 wstrzymał wykonanie decyzji Wojewody P. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], wydanej w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości skarżących poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej, a także na funkcjonowanie linii. Z uwagi zaś na to, że decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a u.g.n. jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. Sąd postanowił również wstrzymaniu wykonania tej decyzji. Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nieweczyłoby sens tej instytucji.
Istotą bowiem ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zapobieżenie szkodom bądź trudnym do odwrócenia skutkom wynikającym z wykonania decyzji przed jej sądową kontrolą. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja upoważnia do wejścia na teren działki skarżących w celu założenia i przeprowadzenia przez wymienioną działkę dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kW E.-granica RP. Na podkreślenie zasługuje fakt, że nieruchomość objęta zaskarżoną decyzją ma charakter rolniczy i są prowadzone na niej uprawy ekologiczne, które mogą być skażone środkami chemicznymi, w tym ropopochodnymi. Tego typu prace niewątpliwie mogą spowodować trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając zatem na uwadze powyższe, sąd orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a.