Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 września 2004 r. sygn. II SA/Bk 103/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę C. S. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Od wyroku tego nie został złożony w terminie wniosek o uzasadnienie, zaś taki wniosek wpłynął spóźniony dnia [...] lutego 2005 r. Odmówiono zatem przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku (postanowienie z dnia 24 marca 2005 r.), zaś postanowieniem z dnia 2 lutego 2006 r. odmówiono sporządzenia uzasadnienia. Tym samym termin na złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku, biegnący w sprawie niniejszej od dnia jego ogłoszenia, tj. od 16 września 2004 r., upłynął 30 września 2004 r.
Następnie pismem z dnia [...] października 2013 r. Skarżący wystąpił do tut. Sądu o uzupełnienie ww. wyroku poprzez: "wykonanie obowiązku wynikającego z obligatoryjnego art. 145 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., czyli o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji P. Urzędu Wojewódzkiego w B. znak: [...] z dnia 2004.02[...]. i utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta B. znak: Nr [...] z dnia [...].12.2003 r., którego to obowiązku nie wykonał Sąd w sprawie II SA/Bk 103/04".
Po wymianie ze Skarżącym licznej korespondencji, Wydział Informacji Sądowej tut. Sądu wystosował do Skarżącego pismo z dnia 27 października 2017 r. znak WIS.052.19.2017, w którym wskazano, że z uwagi na prawomocne zakończenie sprawy II SA/Bk 103/04 nie mogą być podjęte żadne czynności procesowe, zaś Skarżący na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) mógł złożyć wniosek o uzupełnienie ww. wyroku w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Pismo to zostało doręczone Skarżącemu w dniu 9 listopada 2017 r.
W odpowiedzi Skarżący pismem z dnia [...] listopada 2017 r. zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku z dnia [...] października 2013 r. o uzupełnienie ww. wyroku.
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Bk 103/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił złożony przez Skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku z uwagi na jego niedopuszczalność, bowiem został on złożony po ponad roku od upływu uchybionego terminu i nie wskazuje na okoliczności wyjątkowe uzasadniające jego przywrócenie (vide art. 87 § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 88 p.p.s.a.).
Postanowieniem z dnia 28 lutego 2018 r. sygn.. akt I OZ 165/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie C. S. na ww. postanowienie tut. Sądu. W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku C. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Podzielił przy tym stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że Skarżący mógł najpóźniej w dniu 16 października 2013 r. złożyć wniosek o przywrócenie terminu, wszak z akt sprawy wynika, że od tej daty wymienił z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku wiele pism, w których mógł zawrzeć takie żądanie. Zatem przedmiotowy wniosek jest spóźniony co najmniej o ponad 4 lata, a w jego uzasadnieniu C. S. nie uprawdopodobnił, że opóźnienie to usprawiedliwione jest wyjątkowym przypadkiem i brakiem jego winy w tymże uchybieniu.
Pismem z dnia [...] marca 2018 r. C. S. wystąpił do tut. Sądu z kolejnym wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Na wstępie podkreślić należy, że kwestia przywrócenia C.S. terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku tut. Sądu z dnia 19 czerwca 2004 r. sygn. II SA/Bk 103/04 została już prawomocnie rozstrzygnięta przez tut. Sąd w postanowieniu z dnia 30 listopada 2017 r. Jak natomiast wynika z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Oznacza to, że sąd rozpatrując ponownie zagadnienie prawne, które było już przedmiotem oceny (a stanowisko to ma charakter orzeczenia prawomocnego), jest związany dokonaną wówczas oceną i nie może formułować nowej. Przewidziana w powołanym przepisie moc wiążąca prawomocnego orzeczenia obejmuje również postanowienie, jako mieszczące się w pojęciu "orzeczenie", w tym również prawomocne postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej.
Rozpoznając wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie ww. wyroku, tut. Sąd w postanowieniu z dnia 30 listopada 2017 r. rozstrzygnął o braku spełnienia przesłanek z art. 87 § 1, 2 i 5 p.p.s.a. Wobec oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjnym zażalenia C. S. na ww. postanowienie, stało się ono prawomocne. Zauważyć przy tym należy, że ponowny wniosek nawet oparty na innych podstawach, z uwagi na wcześniejsze prawomocne orzeczenie w tej samej kwestii, nie zmienia stanu prawnego sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 12.06.2015 r., sygn. akt II OZ 537/15, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem www.cbois.nsa.gov.pl), a w warunkach związania Sądu prawomocnym orzeczeniem, wydanie przez Sąd innego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne,
Mając na uwadze powyższe, uznać należało, że ponowny wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, jako niedopuszczalny, podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a.
Jednocześnie Sąd informuje, że z uwagi na powyższe, kolejne wnioski o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie ww. wyroku nie będą rozpoznawane, lecz składane do akt sprawy.