Uzasadnienie
W dniu 22 lipca 2011 r. (data nadania pocztowego) skarżąca U. M.S. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa P. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu nieterminowego przekazywania zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania odpadów za rok 2009. Skarżąca zarzucając ww. rozstrzygnięciom naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 79 c w zw. z art. 79 d ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach) oraz procesowego (art. 7 i 9 kpa) wniosła o ich uchylenie, ewentualnie zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozstrzygnięcia sprawy toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. P 26/11 z wniosku WSA w Łodzi o zbadanie zgodności z Konstytucją RP przepisów stanowiących podstawę zaskarżonych decyzji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. tutejszy Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, a następnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. zawiesił postępowanie sądowe w sprawie zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postępowanie w sprawie niniejszej Sąd podjął na mocy postanowienia z dnia 21 listopada 2013 r.
Następnie przy piśmie procesowym złożonym w dniu 3 stycznia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. dołączyło kserokopię decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], wydanej na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na mocy której uwzględniono w całości skargę U.M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2011 r. i w konsekwencji uchylono ją oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję organu I instancji oraz umorzono przed organem I instancji opisaną na wstępie sprawę.
W następstwie powyższego, skarżąca podczas rozprawy w dniu 30 stycznia 2014 r. oświadczyła, iż nie będzie odwoływała się od decyzji SKO w B. z dnia [...] grudnia 2013 r. i tym samym cofa swoją skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
W myśl postanowień art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., poz. 270 ze zm.), Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach:
- • jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- • w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego; chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- • gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowo-administracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu tegoż artykułu mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wtedy, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrz -administracyjnym postępowaniu kontrolnym lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 cyt. ustawy i uchylenia jej, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Po złożeniu skargi przez U. M. S., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] uchyliło własną zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2011 r. oraz decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2011 r., a zatem przestał istnieć przedmiot zaskarżenia.
W następstwie tych okoliczności skarżąca podczas rozprawy w dniu 30 stycznia 2014 r. cofnęła skargę (k. 73).
Uwzględniając stan faktyczny i przywołany na wstępie przepis art. 161 § 1 pkt 3 i 1 ww. ustawy należało orzec jak w sentencji. Skarżąca uiściła w przedmiotowej sprawie wpis sądowy w kwocie 400 zł, a zatem w oparciu o treść art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy należy, po uprawomocnieniu się orzeczenia, z urzędu zwrócić skarżącej cały uiszczony w sprawie wpis.