Uzasadnienie
A. i T. S. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Jedynym źródłem miesięcznego utrzymania rodziny stanowią renty: skarżącej w wysokości 1.316 zł (400 zł potrącane jest przez komornika) oraz skarżącego w wysokości 900 zł. Wnioskodawca jest osobą schorowaną, ponoszącą zwiększone wydatki na leczenie. Skarżący aktualnie nie posiadają żadnego majątku, ani zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, iż utracili cały majątek dorobkowy i utrzymują się jedynie ze świadczeń emerytalno – rentowych, w części zajętych przez komornika. W ostatnim okresie skarżący oprócz wydatków na bieżące opłaty, rachunki i zakup leków zmuszeni są ponosić coraz to nowe koszty związane z postępowaniem egzekucyjnym. W związku z powyższym nie stać ich na poniesienie kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika (k. 17-20).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, tekst jednolity) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku małżonkowie S. dowiedli, iż nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
W złożonym oświadczeniu wykazali bowiem, iż jedynym źródłem utrzymania ich dwuosobowej rodziny pozostaje dochód ze świadczeń emerytalno - rentowych w łącznej wysokości 2.216 zł, z czego 400 zł potrącane jest przez komornika. Wnioskodawcy nie posiadają żadnego majątku, przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Całość uzyskiwanego dochodu przeznaczana jest na bieżące utrzymanie, w tym koszty leczenia.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu rodziny oraz brak majątku i zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż A. i T. S. nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.